fluitjiesriet

Hy is nie welkom vir Kersfees nie

2011-12-22T14:44:00.002-07:00

‘n Televisie-herstelman in New Jersey het laasweek op een van sy werkrondtes ‘n groot verrassing gekry: toe hy by die kelderkamer van ‘n huis in New Jersey instap, val hy amper bo-oor ‘n 500-pond slapende beer!

Hoe die dier by die buitedeur van die kelder ingekom het, weet niemand nie.

Die herstel-ou kon nie gou genoeg agteruitwals nie, en met dié dat hy homself byna des dinges teen die deurkosyn stamp, word die ou grote wakker, kom orent en slof ewe argeloos uit waar hy ingekom het.

Hy is ‘n rukkie later deur die wildlewe ouens op een van die straathoeke in die dorpie met ‘n kalmeerpyltjie geskiet, het nog so ‘n paar blokke verder aangestap, en toe neergesak. Hy is na ‘n onbekende bosbestemming geneem en vrygelaat, waar hy hopelik genoeg beergeselskap vir die vakansietyd sal hê.

Toe lag ons strenge dominee kliphard

2011-12-11T21:26:00.002-07:00

Ek bewandel al genoeg jare lank hierdie ou aarde om baie dinge te gesien en gehoor het. Onder die “gesien het” tel onder andere vele grappies oor die oulike glipse en blapse van kleingoed, en onder die “gehoor het” ook dinge wat hulle dan sodanig in kerke en onder eredienste sou oorgekom of kwytgeraak het. (Party daarvan maar papierdun as dit teen die lig gehou en beskou word. Klink sommer plein opgemaak as jy my vra.)

Self het ek sodanige gebeurtenis nog nie beleef nie. Tot vanoggend.

Ons het ‘n strenge doominis in ons klein gemeentetjie. Baie reguit, en vat nie nonsens nie. Só dan, geen kinderkerk nie want kinders hoort in die erediens (maar hy het altyd tyd vir die kleintjies en bestee baie tyd aan hul sielesorg.)

Vanoggend begin hy sy preek met ‘n inleiding oor die sonde-geneigdheid van die mens.

“Wens julle nie ook dat as julle een oggend die koerant oopmaak, al die nuus in daardie uitgawe net goeie nuus is nie? Wens julle nie dat alle mense goeie mense is nie? Of dat jyself altyd die regte ding sal doen nie, of selfs net die regte ding sal sê nie? Of dalk wens jy dat jy net nadat jy vanoggend opgestaan het, liewers jou tong afgebyt het.”

Dis toe dat een klein outjie wat baie goed geluister het, erg verontwaardig en kliphard in die stilte laat hoor: “Jêgg! Oh NO!”

Amerika se Swart Dinsdag val toe op Donderdag

2011-12-08T00:12:00.001-07:00

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Sien?!

Onthou julle my ontstoke possie van so twee weke gelede? Oor hoedat dit net ‘n kwessie van tyd is voordat die hele wêreld onder die hiel van ‘n bose regeringstelsel sal wees (en wat ek nie eens genoem het nie, is die geloofsvervolging wat sal plaasvind.)

Nou wel.

Wat hier onder te lese is, stem sterk ooreen met Black Tuesday in Ouland. En die reëlings vir een oorheersende groep om die wêreld te regeer, val stadig maar seker in plek.

Nuusberig uit Washington, in koerante te lese –

“Late last night (Donderdag, 1 Desember) the Senate reached a quiet compromise (en waarom so stilweg, as ek mag vra??) to pass the defense authorization bill. Toward the end of the bill, the National Defense Authorization Act says that if passed, it will also apply to Americans "if we want it to."

The Pentagon spending bill or Senate bill 1867 for mandatory indefinite detention under the U.S. government has passed a bipartisan Senate by a vote of 93-7, despite the disapproval of retired military officials and President Obama (hy moet voorgee hy is nie ‘in’ op die storie nie – masker-dra) threatening to veto the bill if it goes through the House.

The Senate's version will need to be reconciled with the House-passed measure before the congressional session ends. If both go through, Natural News reports that the passing of the bill is an "insidious plan to put in place a legal framework to end the Bill of Rights, murder protesters, and overrun America with total police state brutality." Senator Rand Paul warns of the removal of certain rights from the Constitution, such as the removal of due process.

Natural News writes the bill would allow indefinite detention of citizens accused of anti-government acts, which would apply to Occupy Wall Street protesters, journalists,even bloggers, and more.”

Hoe lui die spreuk?

“And stil the sheeple is asleeple.”

Thanks(giving), but no thanks?

2011-11-24T15:21:00.000-07:00

Vandag ‘n baie stil en geseënde Thanksgiving saam met Vennoot deurgebring. Niks se gerondhardlopery tussen troppe ander desperate kopers deur om voorrade aan te koop, massas kos op die tafel te kry en te wonder of die kalkoen na iets smaak nie.

Heel anders as die matriarg wat die onderstaande omsendbrief aan haar familie uitgestuur het. (Doen al van 2008 af die rondte as die waarheid, nadat ‘n gegriefde aangesprokene glo – en wie van hulle was nie! – die name verander en dit aan haar --moes ‘n haar gewees het -- plaaslike koerant gestuur het.)

Dis verseker sulke tye dat die weerwraak soeter is as die nagereg.

From: Marney

As you all know a fabulous Thanksgiving Dinner does not make itself. I need to ask each of you to help by bringing something to complete the meal. I truly appreciate your offers to assist with the meal preparation.

Now, while I do have quite a sense of humor and joke around all the time, I COULD NOT BE MORE SERIOUS when I am providing you with your Thanksgiving instructions and orders. I am very particular, so please perform your task EXACTLY as I have requested and read your portion very carefully. If I ask you to bring your offering in a container that has a lid, bring your offering in a container WITH A LID, NOT ALUMINUM FOIL! If I ask you to bring a serving spoon for your dish, BRING A SERVING SPOON, NOT A SOUP SPOON! And please do not forget anything.

All food that is to be cooked should already be prepared, bring it hot and ready to serve, warm or room temp. These are your ONLY THREE options. Anything meant to be served cold should, of course, already be cold.

HJB—Dinner wine

The Mike Byron Family
1. Turnips in a casserole with a lid and a serving spoon. Please do not fill the casserole all the way up to the top, it gets too messy. I know this may come as a bit of a surprise to you, but most of us hate turnips so don't feel like you a have to feed an army.
2. Two half gallons of ice cream, one must be VANILLA, I don't care what the other one is. No store brands please. I did see an ad this morning for Hagan Daz Peppermint Bark Ice Cream, yum!! (No pressure here, though).
3. Toppings for the ice cream.
4. A case of bottled water, NOT gallons, any brand is ok.

The Bob Byron Family
1. Green beans or asparagus (not both) in a casserole with a lid and a serving spoon. If you are making the green beans, please prepare FOUR pounds, if you are making asparagus please prepare FIVE pounds. It is up to you how you wish to prepare them, no soupy sauces, no cheese (you know how Mike is), a light sprinkling of toasted nuts, or pancetta, or some EVOO would be a nice way to jazz them up.
2. A case of beer of your choice (I have Coors Light and Corona) or a bottle of clos du bois chardonnay (you will have to let me know which you will bring prior to 11/22).

The Lisa Byron Chesterford Family
1. Lisa as a married woman you are now required to contribute at the adult level. You can bring hors d’oeuvres. A few helpful hints/suggestions: Keep it very light, and non-filling, NO COCKTAIL SAUCE, no beans of any kind. I think your best bet would be a platter of fresh veggies and dip. Not a huge platter, mind you (i.e., not the plastic platter from the supermarket).

The Michelle Bobble Family
1. Stuffing in a casserole with a serving spoon. Please make the stuffing sans meat.
2. 2.5-3 qts. of mashed squash in a casserole with a lid and serving spoon
3. Prosciutto pin wheel - please stick to the recipe, no need to bring a plate.
4. A pie knife

The June Davis Family
1. 15 lbs of mashed potatoes in a casserole with a serving spoon. Please do not use the over-size blue serving dish you used last year. Because you are making such a large batch you can do one of two things: put half the mash in a regulation size casserole with lid and put the other half in a plastic container and we can just replenish with that or use two regulation size casserole dishes with lids. Only one serving spoon is needed.
2. A bottle of clos du bois chardonnay

The Amy Misto Family (why do I even bother she will never read this)
1. A pumpkin pie in a pie dish (please use my silver palate recipe) no knife needed.
2. An apple pie in a pie dish, you can use your own recipe, no knife needed.

I am SO looking forward to the 25^th – and trust you do too!!

Marney

Ek voel bebloggerd

2011-11-22T22:52:00.001-07:00

Vir weeeeke sôkkel ek om my kraaltjie te kan bewerk -- maar nee, Blogger voeter my rond van 'n kant af.

As hy (dit MOET 'n hy wees) wel, as hy nie weier om my possies te plaas nie, dan trek hy letterlik (no pun intended) sulke helder wit strepe deur die woorde wat alles totaal onleesbaar laat; of anders verskyn alles in kodeskrif -- wat ek reken, selfs die KGB sal sukkel om te ontsyfer. (Ek noem nou maar nie hierdie land se See-Ie-Aa by hulle se naam nie, want omdat hulle alles wat luglangs gestuur word kan opvang en ontsyfer [is bekend en bewys], sal ek dadelik deur hulle geteiken word, glo my. Indien ek nie al is nie.)

Maar nou begin ek politiek praat, en daar is ek tot in der dagen sat van en sielsmoeg voor. Want moenie dink omdat ek dit nooit op my kraaltjie aanspreek, dat ek nie weet wat in die wêreld en agter die skerms aangaan nie. Glo my, ek weet, o ja ek wéét -- meer as wat die meeste gewone burgers hier, of daar of oral besef --- watter marionettespel aarbol-rond aangerig en gemanupuleer word.

En waarom almal van ons -- hierso, in Ouland en wêreldoor, soos rotte in 'n val maar net kan sit en wag en toekyk hoedat meeste van wat plaasvind, gemanipuleer en gereël en georganiseer word. Want die marionettemeesters het 'n doel -- vir eeue al en met 'n duiwelse aandrang -- om soos van ouds, onder leiding van geheime organisasies, weer hul eertydse Toring van Babel op te rig.

Daarom weet ek dat die veragtelike wet wat vandag in Ouland deurgevoer is, nie 'n haan sal laat kraai nie. In elk geval nie 'n haan wat sal probeer om die henne en die kuikentjies te beskerm nie. O, die regte geluide sal gemaak word, verseker. En waarskynlik sal internasionale koerante en tydskrifte met name soos die Tyd(s) en ook ander, hul ou storietjies daaroor opdis -- omdat die nuusmedia hier (wat ook onder totale beheer staan), altyd en tot op die einde die spel sal bly speel van Vrome Piet.

Máár: laat hulle hul duiwelse speletjies speel en skryf wat hulle wil en bou wat hulle kan -- my Here in die hemel slaap nie en op Sy tyd en Sy dag en datum wat Hy daarvoor bepaal het -- sal hy die speletjies wegvee voor Sy oë; sal Hy strepe deur hul geskrifte trek en sal Hy die maskers van hul gesigte afruk. En dan sal die hele ouwêreldse tafereel soos 'n doek opgerol word en 'n groot stem uit die hemel weerklink: "Kyk, Ek maak alles nuut." (Openbaring 21:5)

Sjoe, kyk waar het hierdie kraaltjiekrisis my laat draai! Maar ja, ek het by hierdie geselskraaltjie en by my lewenskraaltjie beblogger geraak, en so sal dit wees tot op die aardse einde.

Wil ek my sigselwers bly sien as 'n rot in 'n val? Nee!! Want in Christus is ek meer as 'n oorwinnaar!! Hy het rééds die oorlog gewen, ek moet maar net in die veldslag aanhou.

Dankie my Redder, ek veg nie VIR die oorwinning nie, maar VANUIT die oorwinning.

Maranata -- Kom Here Jesus, kom gou.

Huh??

2011-10-19T16:45:00.008-06:00

Hierdie nuut-op-die-mark Oostenrykse woonwa het luukshede waarvan ek glo, die meeste mense op aarde dalk nie eens weet nie?

Nou praat ek nie van die hoofslaapvertrek met aangrensende badkamer nie. Of die stortbad, kaggel, 40” (102 cm) TV, of selfs die leersitplekbanke nie.

Daar is boonop ondervloerse verhitting wat geaktiveer word met die druk van ‘n enkele knoppie en ‘n uitskuifkroeg met dakvenster, wat 80%-ruimte by die 430 vk voet (40 vk meter) vloerruimte byvoeg.

En dalk hou jy nie daarvan nie, maar die wa is geverf in gloei-in-die-donker-verf.

Kroeg:

Slaapvertrek:

Die 20-ton Palazzo (watter ander naam sou hulle kies vir die ding?!) kan 93 m.p.u. haal, maar gebruik weens die aerodinamiese ontwerp 20% minder bandstof as voertuie van dieselfde grootte. (Haai, hoe oulik….)

Natuurlik moes ek die prys vir laaste bêre: $3 miljoen (so naasteby R24 miljoen.)

Eintlik moes ek nie oor hierdie monstrositeit geskryf het nie.

Want norrmaalweg praat ek nie oor goed wat my siek maak nie.

Kennis sonder wysheid

2011-10-10T23:18:00.003-06:00

Hy was ‘n uitvinder met meer as 300 patente op sy naam. Sy hoogste kwalifikasie was matriek. Hy was ‘n biljoenêr ($6.4 biljoen) wat jeans werk toe gedra het.

Hy was een van die wêreld se grootste oorreders wat miljoene mense sover gekry het om tegnologie te gebruik. Hy was ‘n befoeterde perfeksioenis. Hy was die wêreld se bekendste korporatiewe uitvoerende beampte.

Hy was Steve Jobs.

Tot sover ons koerant se hoofartikel oor die afsterwe verlede week van ‘n briljante man wat die wêreldgeskiedenis onherroepelik verander het.

Hy het van die Apple-korporasie gemaak wat dit is: Apple bestuur meer as 300 winkels in 11 lande; het wêreldwyd meer as 275 miljoen iPods, 100 miljoen iPhones and 25 miljoen iPads verkoop (die iPad het die vinnigste verkoop van enige tegnologiese hulpmiddel ooit).

In Julie vanjaar, het Apple oor meer kontantreserwes beskik as die Amerikaanse Tessourie (!!) en was die maatskappy vir ‘n kort rukkie meer werd as Exxon Mobil.

Ek skud net my kop in stomme verwondering oor wat dié man in sy kort lewe van 56 jaar reggerkry het. En saam met al die Here se kinders dank ek die Vader vir die Godgegewe gawes en talente wat hierdie man aangewend het om tegnologiese hulpmiddels daar te stel, wat die uitdra van die Evangelie bevorder het teen ‘n spoed soos nog nooit vantevore gesien of beleef nie.

En hoewel ek totaal afkeurig is oor sy lewenswyse van klipharde be- en veroordeling van sy medemens, sy onverdraagsaamheid van andere se tekortkominge, sy ego so groot soos die aardbol (“He not just wanted to put out something great, but insanely great, better than anyone else, because it had to represent who he was” sê sy eertydse vennoot ), sy goedkeuring van die “avontuur” van dwelmgebruik, die miljoene wat hy vir die aborsie-bedryf geskenk het en sy Bhoedistiese lewensuitkyk, is ek eienaardiglik geraak deur sy sterwe.

Hierdie geniale mens het tegnologies met kennis omgegaan soos nog niemand voor hom nie. Hy wou wéét en wat hy weet, bekendmaak. Hy wou uitvind wat nog nooit voorheen bekend was nie – daarop dui sy maatskappy-logo van die gebyte appel -- hoewel daar in Genesis staan dat Eva van ‘n verbode vrug – nie appel nie – geëet het om om kennis te bekom, nadat sy die duiwel se leuen geglo het dat “sy soos God sou word.”

En dis waarom ek hartseer is oor hierdie groot man se sterwe – dat hy die duiwel se leuen geglo het dat daar nie ‘n God is nie. En dat hy van verlede Woensdag af verseker en onomkeerbaar weet dat hy ‘n afgryslike – en ewige – fout gemaak het.

Dat hy by al sy omvangryke kennis, nie wou weet, wat selfs ‘n klein kindjie kan verstaan nie – dat Jesus die Redder van siele is.

Wat baat dit die mens om die hele wêreld te wen, maar aan sy siel skade te ly. (Matt.16:26)

Ek treur oor jou, Steve Jobs.

Koppige kok

2011-09-30T00:21:00.003-06:00

Enige kok weet dat mens nie gaste onthaal met nuwe resepte nie. Ek weet dit ook. Lankal. Maar deur die jare het ek willens en wetens my eie kop gevolg, en 98% van die kere het ek die reël maar net weer bevestig gesien: moenie gaste onthaal op nuwe resepte nie, bly by wat jy ken en weet.

Maar ag jinne, net soms kry mens mos lus om iets anders uit te prober so met die saam- eet-en-al. Dis nou weer so. Môreaand het ons ‘n kerkfunksie en ek moet (wil) ‘n vleisgereg saamneem. Soek toe netnou op die net rond en kom op ‘n maklike en vinnige ene af. Dis so eenvoudig, dat niks daarmee kan verkeerd loop nie (?!)

Buitendien, ek sal dit in van die handige foeliehouers maak (nie in ‘n baie mooi bak waaraan ek uitgeken kan word nie), vroeg inglip om dit neer te sit, en verder alle “eienaarskap” omseil.

Ek is nie regtig lief vir die chili-geregte wat hier deuskant geëet word nie, maar dis baaie gewild in hierdie land. As ek onderstaande resep vir my gesin sou maak, sou ek die gevriedse groente-opsie gebruik.

Maar kyk net hoe maklik: (Regtig? Sukses gewaarborg die eerste keer?)

SAVORY TATER TOT CASSEROLE

Ingredients

2 ½ kg lean ground beef (dis nou ‘mince’)
1 onion, chopped
225g fresh mushrooms
1 can vegetarian chili
1 can corn
(4 cups frozen mixed vegetables (thawed) in place of chili and corn)
1 (omtrent 540 g) can cream of mushroom soup
1 (1 kg) package frozen potato rounds (Kry julle tater tots in ouland?)
1 ½ cups grated cheese of choice

Directions

Preheat oven to 375 degrees F (190 degrees C). Spray 9x13 glass baking dish with cooking spray.
Brown the beef and onions. (Apart or together, as you prefer.)
Sauté the mushrooms in butter.
Spread meat&onion mix into bottom of pan.
Layer with mushrooms, chili (or veggies), and corn.
Cover with the soup, straight from the can, carefully spreading with spatula to cover entirely.
Layer tater tots on top, covering entire top.
Bake for 40 minutes (1 hour when recipe is doubled).
About 15 minutes before taking the casserole out of the oven, sprinkle with cheese.

Check after 25 minutes; if tots are getting too brown, turn down to 350 degrees F (190 degrees C).

** Chili: a spicy stew. The name of the dish derives from Spanish meaning chili pepper with meat. Traditional versions are made, minimally, from chili peppers, garlic, onions and cumin along with chopped or ground beef. Beans and tomatoes are frequently included.

Muise in huise

2011-09-26T21:49:00.004-06:00

Die aarde draai en die seisoene wissel en ons beleef tans die mees vredige en sagte, ryke herfsdae. En dis wonderlik om vensters en deure te laat oopstaan ná ‘n nogal baie warm Augustusmaand.

So sit ek vanaand teen skemer welbehaaglik op die rusbank in die woonkamer toe iets vaals, klein en blitsig, reg voor my voete verbyflits onder die bank in.

Nou wel, dit moes presies die oomblik gewees het waarop hierdie moedige en beheersde, volwasse vrou moes afgebuk en die die klein, hulpelose ou diertjie opgeskep en by die oop skuifdeur na buite vrygelaat het. (Seersekerlik waarskynlik met ‘n boog deur die lug.)

Ek wens ek kon julle beïndruk en sê dis absoluut net wat gebeur het….maar dan sou ek moes jok.

My eie gille weerklink nou nog in my ore, en elke keer as ek vir Vennoot kyk, dan wil-wil hy weer begin lag oor my gebokspringery van die een bank tot op die ander tot op die groot stoel in die hoek – die laaste springslag het ek so dodelik ampertjies nie gemaak nie!

Haai, en om te dink ek het voorgeslagte gehad wat feitlik kaalvoet oor die Drakensberge getrek het; ‘n oupa wat in die Boereoorlog teen die kakies baklei het en ekself het die moed gehad om ‘n hele paar keer in my lewe kindertjies in die wêreld te bring --- hoe dan dat ek so halfpad in my oudag in nog steeds sulke wilde wegholspronge gee omrede van ‘n swerkater van ‘n muis….

Ek troos my darem aan een ding: dit bewys net ek is nie katterig nie….

Tyd en hoogtyd

2011-09-13T22:50:00.005-06:00

‘n Tyd om te kom en ‘n tyd om te gaan....en as mens te lank wegbly moet jy oppas, of jou blokmaters mag dink, jy (dis nou ekke) -- het besluit dit is beslis net hier die gerieflike tyd vir myse kraaltjie om af te sterwe.

Dêffenitief néé EN aikona. Dit sou mos moord wees om hierdie ou kuierkraaltjie van my nek om te draai! As’t ware so goed soos om ‘n eie kind by die deur uit te jaag.

‘n Ander logiese moontlikheid vir die "stilstatus" sou kon gewees het, dat ekself dalk nie meer op die ondermaanse was nie. Sal dalk eendag gebeur, hoor – nie “dalk” nie -- dis nou die doodgaan, want dis mos tog wat op ons almal wag. Maar dat ek net in stilte sal wegraak met kraaltjie daar medeby is goed moontlik, want liewe Vennoot het g’n basteridee van hoe om by hierdie geselsplek uit te kom indien hy oor my heengaan sou moes publiseer nie.

(Heeltemal anders as die ou wat vir sy vrou die opdrag gegee het:

As ek die dag finaal disnis is,

my assies in ‘n nis gekis,

kan jy maar oral vonkpos stuur:

die ou is oor “ en in“ die muur!)

Nou maar wat het dan gebeur om my langerekte stiltetyd te veroorsaak?

Verskonings, verskonings: kinders en kleinkinders en ver reis en lank vat met die terugkomslag, en weer ‘n keer die vlaktes inry.

Kangaroeland toe gewees vir ‘n kinderkuiermaand tot helfte Maart; drie weke tuis; opry Halifax, Kanada toe saam met Vennoot aan begin April vir die geboorte van die tweelingfeetjies -- tot my tuiskoms so al terug by mysigselwers met die langpad langs, ‘n tyd gelede. Daarna groot vreugde toe die Australiërs hulle vir vyf weke hier by ons kom tuismaak het. Toe weer laasweek die wiele vir 900 myl ver laat draai saam met Vennoot, om die noordwestelike hoek van Colorado bietjie te verken so voor die koms van die winter.

En van al die dinge en doene sal ek dalk nog vertel.

Dit was ‘n ryk tyd; ‘n moegwerk tyd; ‘n dinktyd; 'n rustyd;‘n liefhê tyd en die hele tyd kon ek sê: “Die Here het vir my die meetsnoere in lieflike plekke laat val.”

Ja, die afgelope paar maande was verrykend en vervullend.

Ek het waarlik gelééf. En daarom wens ek ook vir jou vandag in die woorde van Jonathan Swift toe:

“May you live all the days of your life.”

En mits dese sê ek dan weer “hallo” aan almal van die liewe julles! (Gróót verskoning aangeteken, want julle het vriende geword met die tyd saam, en my vriende is kosbaar.)

Boontjie kry haar loontjie

2011-02-08T00:32:00.004-07:00

Ek lag toe mos alte lekker vir Vennoot wat nie kan “byhou” nie.

Maar elke hond kry sy dag.

Saterdagoggend toe hy my kom wakkermaak met my oggendkoffietjies, vra hy so terloops watter dag ek nou weer vlieg. Nou ook nie die moeilikste vraag nie, want dis “Komende Woensdag”, antwoord ekke. Waarop hy my inlig nee, dis eintlik Dinsdag --- ugh, waar skrik ek myself winduit en helderwakker, want mens beplan mos met 'n seker datum in jou kop. En vir my maak een hele dag nogal groot verskil hier na die einde se kant toe (dis nou die einde van die voorberei, nie my einde nie.)

Genadiglik was ek darem nie te ver agter met die dinge nie, en die Here is ook so getrou om mens te dra deur dale en oor heuwels, en nou is die nuwe rok gesoom, die jannas korter gemaak, Vennoot se koekies en beskuit gebak en koffers klaar gepak, want more is dit Dinsdag!

Ek sal DV weer so oor vier weke terug wees, en groet dus – altyd met waardering vir my liewe blokmaats wat my lewe so verryk.

Mooi loop!

mariki

Oupa bly nie meer by nie

2011-02-05T00:16:00.004-07:00

Met my breiery vir die dogterkindertjies wat oppad is, soek ek gisteraand ‘n bababaadjie-patroon op die internet, en die ene hier langsaan trek my aandag.

Ek vergroot die prentjie en terwyl ek dit sit en bestudeer, stap Vennoot verby. Skielik steek hy vas, kom loer oor my skouer en vra so half verstom: “Wie’s dié?”

Ek verduidelik waarmee ek besig is. Toe hy wegstap, hoor ek hy brom so onderlangs verontskuldigend vir homself: “Ek wou mos darem sê dis nie een van die kleinkinders nie.”

Siestog Oupa -- dinge gaan nou te vinnig vir jou.

Konsertpret

2011-02-02T23:38:00.003-07:00

Dié ouma het reeds gehoor dat sy swemlesse, balletklasse, ‘n Sondagskoolpiekniek en ‘n skoolkonsert daar in Australië gaan bywoon.

Skoolkonsert! Jare laas dié vreugde beleef. Ek hoop dit is net so vermaaklik soos hierdie ene:

Ouma trêwwel weer

2011-02-01T11:30:00.006-07:00

Saam met al die gedoentes en gewoel en opgewondenheid van pas-verby Kersfees, bel ons Kanada-kinders om uit die bloute te vertel dat daar by hulle ‘n tweelinkie oppad is.

Die nuus veroorsaak ‘n familie-oproer vanaf Kanada tot in Amerika, word deurgebel Suid-Afrika toe en oorgesein na Australië.

Verstomming! Aan geen kant van die families is daar nog ooit twee rye spoortjies langs mekaar getrap nie. Wat ‘n héérlike verwondering en dankbaarheid oor die spesiale hemelse geskenk wat oppad is – ‘n identiese tweelingdogtertjiekinners!!

En Ouma begin boeke aanstuur en brei en oorweeg om te leer hekel. Maar grootste beplanning is om te moet gaan help wanneer die mensies aan die kom is, so teen April-iewers, want ander ouma woon baie ver.

Net daar sit die Australië-kinders hul voet neer en hulle kleim in – jongste Aussietjie is al vyftien maande oud, en Ouma se arms het hom dan nog nooit vasgehou nie!

Een doller, twee dollers…..spoeg, spaarvark spoeg. Spaargeld maak dit!

Nou staan die stofwolke dakhoog soos hierdie ouma spring om klaar te kry vir volgende Woensdag se vliegtuigklim.

Ouma kom, kangaroetjie, Ouma kom!

Ek met die keiser se klere aan....

2011-01-30T23:13:00.009-07:00

'n Voorbeeld van 'n aaklige sekuriteitskassie:

~~~~~

Staan toe mos vandeesweek met geen klere aan nie, op die lughawe.

Kaal. Sonder ‘n draad of ‘n vesel om my te bedek.

En ek is bekyk. Van bo to onder en van voor tot agter.

Darem deur mense wat ek nie kon sien nie – asof dit ‘n verskil maak…..En die mense rondom my wat ek wel kon sien, het genadiglik teen my klere vasgekyk.

Vrywillig? Nee, natuurlik nie!

Maar dit het gekom toe ons ná ‘n kort wekie se kuier by Tweede-Jongste in Phoenix se lughawe deur die sekuriteitskontrole moes gaan, en ek onkant gevang was, en nie vinnig genoeg gedink het om dié vernedering te ontduik nie. Voor ek my kon kom kry, is ek in die Full Body Scanner ingewink, met hande bokant die kop staan gemaak, en – soos dit vir my gevoel het – “gefussileer.”

Ek weet nie in hoeveel ander lande dié aaklige sekuriteitskassies al hul opwagting gemaak het nie, maar hier vervuil hulle by dosyne.

Die Full Body Scanner “ontklee” ‘n mens deur ‘n 3-D beeld van jou te vertoon – kompleet met alle nate, voue, skaduwees, bult-en-hobbel vlakke – en op die lughawens word dié beeld gesein na ‘n skerm in ‘n vertrek waar sekuriteitspersoneel jou bestudeer om te sien of al daardie kontoere werklik jou eie is, en of jy dalk dwelms, wapens of plofstof saamsmokkel.

Genadiglik kan mens nog weier om so verneder te word, maar dan word jy deeglik deur gehandskoende dames “betas”.

Liewer dit. Vat aan my as jy dan moet. En ek kan jou sien. Maar moet my nie beloer nie. Veral as ek nie klere aan het nie.

Verkleurmense

2011-01-14T21:50:00.011-07:00

Hóé lank jou lysie van voornemens vir 2011 ook al is – MOET jy daarby aanlas om nooit vanjaar (en vir altyd!) met ‘n emmer vol verf in jou motor rond te ry nie.

Want sou jy in 'n botsing kom, is dit wat gaan gebeur:

Die insittendes van hierdie blou motortjie het ‘n 25 liter-emmer verf op die agterste sitplek vervoer. Jônna-whê!

NS:

Die ambulansbestuurder het geweier dat die vroulike paramedikus uit hul voertuig klim, omdat sy nie kon ophou lag nie. Dit was totaal onprofessioneel, het hy gesê. (!)

Splinternuwe nuwe jaar

2011-01-12T22:00:00.006-07:00

Ek het al hier vertel dat Joni Eareckson Tada een van my geëerde heldinne is. Elke keer as ek een van haar boeke/artikels/webwerfinskrywings lees, laat sy my oorstelp en geïnspireerd.

Baie ken die verhaal van hoedat sy in haar tienerjare ná ‘n duikongeluk, van haar nek af verlam gelaat is.

In "Dié God Wat Ek Liefhet", bl 304, skryf sy:

“Ek onthou die nag lank gelede toe ek as beangste tienderjarige in ‘n skemer hospitaalkamer hardop gelê en wonder het of God my dan afgeskryf het. Die gange was donker en verlate.

Dis toe dat my vriendin Jackie pens-en-pootjies langs my in die bed klim en teen die donkerte van daardie nag in begin sing:

‘Man of Sorrows!’ What a name!

For the Son of God who came

Ruined sinners to reclaim!

Hallelujah, what a Savior!’

“Wanneer iemand oor die afgelope dekades my gevra het na die keerpunt in my geestelike wroeging oor die ongeluk, beskryf ek daardie oomblik. Dit was die allerbeste wat enigeen vir ‘n verlamde meisie kon doen.

“Vroëer reeds in al die eindelose ure in daardie bed, het ek Bybelverse lê en herhaal oor God se doel met ons lyding, maar dit het nooit my diepste denke deurdring nie. Antwoorde en redes, hoe goed bedink ook al, het nie by die probleem in my hart uitgekom nie – in my hart en diepste wese…

“Eers het ek dit nie begryp nie. Máár, as God dan waarlik die middelpunt van die heelal en die skepping is, dié Een wat dit bymekaar hou sodat dit nie uitmekaartuimel nie – as alles deur Hom leef, beweeg en bestaan soos wat Handelinge 17 vers 28 sê, dan kan Hy ons geen belangriker antwoord óf rede óf geskenk gee as Homself nie.

“Dit is wat Jackie my daardie nag help verstaan het. God het ons nie woorde gegee nie – Hy het ons die Woord gegee – Jesus, die verminkte en verbryselde Man van Smarte.”

~~~~~~~~~~~~~

Ek gaan hierdie nuwe jaar in met die Man van Smarte aan my sy. Hy ken my hartseer en het medelye met my swakhede. Hy is die Seun van God – God Self!

Hy dra my pyn vir my. Hy veg my geveg tot die oorwinning toe.

Hy stort Sy seën oorvloediglik op my uit. Hy gee my die goeie en verheug Hom in my lofsange.

Hy vergewe my opstandige hart en hou my styf in Sy arms vas.

Ek is veilig. Dwarsdeur hierdie splinternuwe 2011 -- en vir altyd.

Halleluja – wat ‘n Redder!!

~~~~~~~~~~~~~~~

Aan elke ene van julle: die Here se seënende nabyheid vir hierdie nuwe jaar toegebid!

Waar is my sjimpansee tog

2011-01-10T17:10:00.003-07:00

~~~~~~~~
Nou hoe verduidelik ek nou hierdie saak – ek bedoel, selfs ‘n slim sjimpansee sou kon agterkom dat ek verlede jaar laas hier ingeloer het.

Ek is skoon verstom dat ek nog weet hoe om by my kraaltjie in te kom!

Ken julle daai gevoel van omdat-ek-so-skuldig-voel-stel-ek-uit-om-die-saak-reg-te-stel-en-dan-voel-ek-nog-skuldiger-en-dan-stel-ek-nogmaals-uit……

Ja, Kerstyd was besig; ons het tot Nuwejaars gaste gehad; ek het stapels lakens en handdoeke begin was en selfs kaste regpak om die hartseerwees te probeer ontwyk toe die laaste kinter by die lughawe afgelaai is, maar nogtans…

Groot askies dus. (As ek net nog elf-en-‘n-halwe maande langer gewag het, dan kon ek julle alweer ‘n geseënde Kersfees toegewens het….!)

Maar ek weet een ding: as ek net ‘n slim sjimpansee gehad het om my te help, dan het julle beslis al vinniger weer van my gehoor….

~~~~~~~

Nie wat sy wou hê nie

2010-12-21T00:46:00.004-07:00

‘n Vriendin lees tans die onlangsgepubliseerde autobiografie van die Hertogin van Devonshire. Debo, soos die hertogin bekend staan, het maar arm grootgeword, dog, goed getrou en haar titel van haar man gekry.

In elk geval, Debo vertel hoedat haar pa (hy was aan die weermag verbonde) elke jaar met Kersfees ‘n geskenk vir haar ma by die Leër- en Vlootwinkel gaan uitsoek het. Met die toedraaislag het hy gereeld vir die winkelassistent agter die toonbank gesê: “’n Dame sal dit volgende week kom omruil.”

En, skryf die hertogin, hy was reg. Elke liewe jaar.

Lewensteken

2010-12-14T00:05:00.005-07:00

Nee, ek is nie oorlede nie. Het ook nie weggeloop nie. Net maar onhebbelik besig met allerlei, en ook nog om dinge in die regte voue te hê teen die tyd dat die kinders begin huis toe kom volgende week – aah! héérlike gedagte.

Maar kyk, Thanksgiving en Kersfees so op mekaar se hakke, het my vanjaar onkant gevang. Vir die eerste het ons Thanksgiving nie tuis deurgebring het nie. Saam met Poppiedot en haarse wederhelfte en Tweede Jongste-wat-ook-nie-meer-so-jonk-is-nie, en natuurlik Vennoot darem ook, is ons na vriende se plaashuis, so ses-sewe ure hiervandaan in New Mexico.

Groot kos-aksie geloods voor die tyd, om daar nie te moes rondspring nie, en tyd te hê om lekker te kon saamkuier.

Dus was dit kalkoenrol maak –ja! ná omtrent ‘n dekade in hierdie land kom ek toe waarlikstewaar so ver om my hand te waag aan kalkoen se kind-gaarmaak. (Nou nie die ganske gevoëlte nie, a nee a! -- mens leer mos maar partykeer bloot so trapsgewys soos ‘n ou kalkoen.)

Maar vir die tweede keer in ‘n ry, flop my Jan Ellis-poeding toe nogeens. Dis tog die maklikste poeding uit! Het pragtig die hele bak volgestoot en lekker bruin verkleur, maar toe ek hom uit die oond uit haal, sak die hele middeldeel in en staan ek met ‘n poedingkrater in my hande. Presies net soos die vorige keer. Al wat ek kan dink, is dat ek uit pure vakansieplesier, die deeg te deeglik geklits het. Die resep sê mos: “Roer alle bestanddele behalwe die koeksodamelk, bymekaar.” Volgende keer (maar dit sal lank vat voor ek weer die lus kan oprakel vir dié meneer), roer ek net weer kortweg alles met ‘n houtlepel bymekaar.

(Nee, dis nie ek of my familie hieronder nie, maar dis PRESIES soos ek oor my flopperasie gevoel het.)
En dankie ja, ons het lekker gekuier en héérlik geëet (ook aan die krisispoeding wat ek aanmekaar geslaan het) en nou is ek darem weer terug op die lug -- met die klere defnitief stywer om die lyf as voor ons Danksegging gaan vier het.

En ai, Kersfees lê dan nog voor...

Moet 'seblief net nie val nie

2010-11-18T20:55:00.012-07:00

Die leier-skapie van Vennoot en my se ou troppie is op die oomblik in Stavanger, Noorweë vir sy werk. Sê toe ek moet bietjie prenkies opkyk van Preekstoelrots 'n endjie noordop met die ooskus. Mensig!! Wat kan ek meer sê....(behalwe dat dit GROOT ONGELUKKIG nie my eie prentjies is nie....)

Kyk bietjie hoe duidelik sien mens "preekstoel" in die Noorweegse naam: Preikestolen.

Ja, hallo vir jou ook...geseënde mens

So sien mens hom van die boot af

Hierdie ou was toe ook daar.....
Ai, nou moet ek eers weer die reisgogga 'n doodsklap gee.

Mild en mooi

2010-11-10T23:39:00.014-07:00

Ná al hierdie genade van so 'n mooie en milde herfs, sal ek nie kla as die koue nou toeslaan nie...

Vennoot was by 'n konferensie en ek het so twee ure noord van hier gaan kamp en rondry om vir oulaas die herfs te geniet.

~~~~~~

~~~~~~~~~

~~~~~~~~

Ooeee....

2010-10-26T21:29:00.005-06:00

Gisteraand deur Tweede Laaste Jongste in Arizona geneem.

En dan dink ek: laat die Christushaters maar alles doen wat hulle kan om Hom en die kruis uit die wêreld weg te werk -- desnieteenstaande sal die plante (saam met die maan) dit uitroep.

'n "Ag Please" van 'n ander soort hierdie

2010-10-22T23:51:00.004-06:00

Lees vandag die volgende kleinadvertensie in ons plaaslike koerant.

Maar waarlik, is ek ondankbaar/lui/bederf om te dink dat -- indien ek sou werk gesoek het -- ek nie eens lus sou gewees het hiervoor nie…..al kry ek hierdie mense REGTIGWAAR jammer. (En al is die vergoeding R104 per uur.)

Wanted: Professional House Organizer and Doer

When: NOW and in future when needed

Pay: $15 p.h.

We live in what would qualify as one of The Messiest Houses in America TV-series.

We don't invite people over because we are too embarrassed. The garage, storage areas, and every room in the house is filled with junk. And, most of it truly is junk. No hidden family treasures, just piles and piles of papers that have to be sorted, trashed, shredded, filed, or acted on. Junk upon junk to an overwhelming, defeating amount.

We live with 10-year-old triplets who have had the world's worst role models for orderliness that a child could have, and they all excel at outdoing their parents in disorderliness.

We need A LOT of help. We need a plan and someone who can put in the time to actually do most of the work as well. My wife and I work full time. I work all the time, at home, which just makes a bigger mess, and I can't find a workspace now that my office has been taken over by clothes and toys.

We need someone with patience, vision, and an ability to communicate that vision to the family. Our two-car garage is a pit, our basement is a pit, and I have a storage unit that is a pit.

I am near tears. Every time I survey the situation it all seems so daunting, I would rather just stick my head in the sand and cry. We don't need advice as much as pleasant, courteous, directive assistance: hands-on assistance with actually doing the work. The yard is also a total mess.

Please respond.

Ag pleeze, Mr. President

2010-10-19T00:12:00.007-06:00

Wonderbaarlik en uit genade alleen, is die 33 Chileense myners en hul helpers verlede week gered en daarna is die reddingskag verseël – en ‘n biljoen mense oor die ganske wêreld heen het dit alles ademloos dopgehou.

Ek het nog nóóit in my léwe vir sóvéél lánge minute áánmekáár, só gefassinéérd gesit en staar na 'n al-in-die-rondte-draaiende-wiel nie!

(Nou het ek ‘n idee hoe die ou wat die eerste wiel toenter-van-jare uitgevind het, naasteby moes gevoel het!)

En dat die Here se Naam enigsinds genoem was, het my soooo bly gemaak. Selfs die Chileense (sjarmante) president het herhaaldelik gesê dat dit bloot die genade van God was.

Maar toe kom bederf hy dit alles hier teen einde met die volgende opmerking: “Eendag, wanneer ons voor die hemelpoort staan en wag om ingelaat te word, moet julle 33 asseblief kom en voorspraak doen vir ons redding.”

NEE! Géén goeie werke, géén inspraak van enige ander sondige mens kan God beïndruk nie – maar ALLEENLIK dat ek glo dat Jesus Christus vir my sondes gestef het.

Pleeze Mr. President, get your act together.

Redding voor die redding

2010-10-12T00:50:00.009-06:00

José Henríquez lei elke aand ‘n klein gebedsgroep vir manne in die noorde van Chile -- 2,300 voet onder die aarde.

Soos al wat'n koerant in die wêreld al berig het, wag 33 Chileense mynwerkers om gered te word uit ‘n ondergrondse skuilplek uit so groot soos ‘n normale woonkamer, nadat die myningang op 5 Augustus toegeval het.

Die reddingsaksie om die myners bo-gronds te bring, sal om middernag vannag (Dinsdag) begin.

Tydens die toeval van die myn, was Henríquez en twee van sy kollegas Christene – sedertdien het nog twee manne hul harte aan die Here gegee.

Nadat reddingswerkers kontak met die myners bewerkstellig het, het José gevra dat ‘n evangeliese predikant die manne oor die telefoonverbinding in die skag af, moet kom bedien. Dit was ‘n lang gesoek om 'n predikant op te spoor, aangesien Chile hoofsaaklik Rooms Katoliek is.

Twee weke gelede het die hoof van die Baptiste Unie, Ds. Morales, uiteindelik met Marcelo Leiva, predikant van die Baptiste kerk in Vallenar en so 2 ure van die myn af, in verbinding kon tree.

“Dominee,” het Morales gesê, “dis óf jy, óf jy wat moet gaan.”

“Ek gaan,” was Leiva se antwoord.

Met sy aankoms by die kamp waar die mynwerkers se families wag dat die manne bevry moet word, het Leiva die familielede uit die Skrif uit vertroos.

Die vrou van een van die mynwerkers wat ondergronds tot bekering gekom het, het met dominee Leiva kom gesels en het ook besluit om Jesus te volg.

Die families slaap op matrasse in militêre tente, en saans gesels ds. Leiva met wie ook al wil saampraat. Hy vertel dat die verskil tussen diegene wat Christus ken en dié wat nie, opvallend is. Die gelowiges is ooglopend moediger en rustiger en ondersteun die ander wagtendes.

Die dominee het die geleentheid gebruik om ook met die polisie en buitelandse joernaliste oor Christus te praat.

”Ons as die Here se kinders moet ons werk doen solank die geleentheid daar is,”sê hy.

Mag God die uitbring van die 33 manne vannag geseënd laat afloop.

Toe is dit skielik hallo!

2010-10-08T15:18:00.004-06:00

Ek skree nie normaalweg in die openbaar nie. Dit sluit in restaurante in.

Maar dis presies wat ek Maandagaand gedoen het.

Skoonseun en Poppiedot nooi ons uit vir aandete in ‘n eetplek hier naby. Kom daar, sit en raak aan die gesels.

Die volgende oomblik staan Jongste-maar-Grootste Seun (van Kentucky) aan die oorkant van die tafel!!

En dis tóé dat hierdie ma skree. En HARD.

Alles was natuurlik vooraf beplan deur die jongklomp, en my reaksie was water op hul meul.

Nou kuier ons eers weer ‘n hond uit ‘n bos uit uit vir hierdie korte wekie.

Só verander die Vader toe my hartseer "totsiens-sê-aan-Ousus" in ‘n "heerlike-hallo-vir-Jongste".

........Is Hy nie ook ‘n God van goeie verrassings nie!

Kan amper nie hier sien om te lees nie

2010-10-02T13:21:00.003-06:00

In ‘n retrograde woordelys (= lys van verwante woorde) op google, vind ek -- ironies genoeg -- die volgende klompie woorde bymekaar:

getjank... lank... tydlank... ellelank ......

En ook: onherkenbaar... onversoenbaar.

Wel, ek het myself gister onherkenbaar poffer-oë gehuil. Hart gekneus en lyf skoon siek.

En ek kan my nie met die gedagte versoen nie…..Oudste sus is al klaar weer weg.

Why can't we get all the people together in the world that we really like and then just stay together? I guess that wouldn't work. Someone would leave. Someone always leaves. Then we would have to say good-bye. I hate good-byes. I know what I need. I need more hellos. ~ Charles M. Schulz

Ek stem.

Volmondig.

En toententaal.

Joegaai!

2010-09-26T00:06:00.004-06:00

Ousus vannie Kaap -- wat ek vier hele jare laas gesien het, kom gooi vandeesweek ‘n vinnige draaitjie hier.

Heerlik vooruitsig!

En nou is die huis ook sommer skoon vir Kersfees……!!

Oesmaan, Jupiter en die jaar wat draai

2010-09-24T01:28:00.004-06:00

(Nie my foto's nie)

22 September 2010:

Vir die eerste keer in bykans 20 jaar, het die begin van die noordelike herfs eergister saam met volmaan geval.

Toe die son eergisteraand op die laaste dag van ons somer in die weste gesak het, het die Oesmaan in die ooste begin opkom. Die twee ligbronne het vermeng in ‘n soort van 360-grade, somer-herfs aandgloed, wat selde gesien word.

Die goue sirkel in die ooste het ongewoon “geswel” gelyk –- ‘n maan-illusie.

En die vol Oesmaan met die maan-illusie daarmee saam, was wondermooi.

Maar dit was nie al nie!

Die noordelike somer het gisteraand kort by middernag in herfs oorgegaan en op daardie presiese oomblik -- herfs-ewening -- het die Oesmaan hoog teen die naghemel gehang met die planeet Jupiter reg langsaan – sjoe!

(Bo) ‘n Maan-Jupiter konjunksie van verlede jaar.

Dis natuurlik weer die boere wat met die benaming Oesmaan vorendag (oftewel, voren-nag), gekom het.

In die dae voor elektriese lig, was die boere van die maanlig afhanklik om hul werk ná sonsondergang gedoen te kry. Dit was die enigste manier waarop hulle die oes betyds vir marktyd, kon in. Die volmaan naaste aan die herfs-ewening, het die “Oesmaan” geword, en was altyd ‘n welkome gesig.

Gewoonlik maak die Oesmaan sy opwagting ‘n paar dae of selfs weke, voor of ná die begin van die herfs. Maar die Oesmaan van 2010 het sy volgroote ‘n skrale ses ure ná die ewening bereik en sterrekundiges het gisteraand s’n, ‘n super-Oesmaan gedoop.

Daar was laas in September 1991 naasteby so ene (volgroote en ewening tien ure uitmekaar uit), en as die aarde dan nog bestaan, sal dié van ons wat die lewe behou, weer so-iets in die jaar 2029 beleef.

So is ons herfs dan ingelui met ‘n super-Oesmaan, ‘n rare aandgloed en ‘n middernagtelike konjunksie – baie besonders.

Hmm….dit alles beteken mos nou net één ding: die winter kom.

Dus dan maar:- lekker lente vir julle.......

Op wieke van die woord

2010-09-20T16:23:00.021-06:00

Vennoot is in sy skik -- sommer baie. Want sy bester mater (*die uwe), is veilig tuis ná amper ‘n week se uithuisigheid.

Ek en my klein rooi karretjie het voorverlede Donderdag padgevat na Utah se jaarlikse storiefees. Die tweede grootse ene in die land.

Vennoot sou saamgegaan het, maar sy werksvrag pootjie hom toe. Hy het my die geleentheid egter van harte gegun -- "Ry, vrou, ry."

Syse vrou het haar ook nie onnodiglik laat aansê nie.

Luister partykeer baie graag as die man praat.

Hierdie storie-gedoente is waarlikwaar ‘n fees. Gewoonweg (maar alles behalwe “gewoon”), word die feesgangers deur storievertellers van formaat, en wat vanoor die hele land kom, op die wieke van die woord meegevoer.

En as dit nie stories uit die skatkis van die geskiedenis of oor hul eie families se doene en late en stommiteite is nie, is dit opgerakelde verhale oor wie en wat ook al. Huilstories en lagstories en liegstories. (Einste so op Jan Spies-patroon.)

Die Utahfees trek jaarliks 25 000 besoekers, en word gehou in 'n natuurpark, op in 'n kloof.

Sowat van uitmuntende organisasie het ek nog nie baie gesien nie. Parkeer op aangewese plekke in die dorp, klim op een van die string busse wat staan en wag, en ry sit-sit-so tot by die feesterrein. Twaalf kunstenaars wissel heeldag tussen die ses groot markiestente, vertel elke keer 'n nuwe storie -- hoe kies mens tog?!

Verhale word, o, so kunstig gespin soos 'n spinnerak se web......en mens word weer pure kind....

Moenie hierdie "tannie" onderskat nie -- sy het die afgelope 25 jaar voor ongeveer al 250 000 mense haar ding gedoen. Internasionaal ook. Sy is Elizabeth Ellis, en word gereken as een van die voorste Amerikaanse storiekunstenaars.

Dis einste sy wat my een aand wat-en-trane laat huil het met haar storie oor die graftes van onbekende soldate uit die Burgeroorlog uit, en 'n ma of vrou of kind wat nooit sal weet van waar of hoe nie....

Die verrigtinge word afgesluit by 'n opelugpark -- en 'n uur voor die tyd al sal jy hard soek om 'n plekkie te kry waar jy jou kombersie kan oopgooi.

Feitlik elke staat het sy eie storiefees en die beste van die bestes (uit 'n groep van 9000 woordkunstenaars uit Amerika en die res van die wêreld), word uitgenooi na die nasionale fees.

Dié word elke jaar in Oktober in Tennessee gehou.

Oktober...oor drie weke...wonder mos nou of Vennoot my weer sal laat ry.

Miskien moet ek vir hom 'n allermooiste ou storietjie spin.

Behoorlik poegaai

2010-08-31T23:36:00.003-06:00

Kan ook nie anders nie: het Donderdagoggend voordag hier afgesit Kentucky toe, so al padlangs deur Kansas, Missouri, Illinois en Indiana – ‘n hele 1 862 km heen, en toe weer 1 862 km terug, gister.

Wat mens ook nie alles vir jou kroos sal doen nie. Julle weet mos die spreekwoord sê, ouers sal hulself uittrek vir hul kinders – nou darem nie vóór hulle se kinders nie -- tog hopelik nie.

En uittrek was ook nie deel van die doel van die reis nie, nee, moeder het ‘n mooi rokkie uit die tas gehaal vir die funksie waar Jongste-maar-grootste-Seun, sy “balkies” op sy skouers gekry het as ‘n nuwe luitenant in die National Guard van ‘Kintuck’. (Ses-en-sestig kandidate het begin, maar net 16 manne het klaargemaak.)

Elke staat het sy eie groep Guards.

Hoe staan “National Guard” te vertale? Nasionale Garde? Ek dink nie so nie. Maar

“by any other name” genoem ofte nie, hulle word opgelei deur, en maak deel uit van die Amerikaanse weermag. Is oorspronklik in 1636 in die lewe geroep om Amerika hier binnelands te verdedig.

Ook om te help in geval van natuurrampe, soos met Orkaan Katrina en die groot bosbrande in Kalifornië verlede jaar, waar hulle onmisbare hulp gelewer het.

Maar toe hierdie land se regering na hartelus begin oorlog maak, wettig of onwettig, toe word die NG sommer oorsee ook ingespan. Die mag in Irak het uit meer as 40% NG-lede bestaan, en dié in Afghanistan tans uit 55%.

Soldaatwees is nooit speletjies nie. Selfs nie tydens opleiding nie. Seunskind se hakskene het eenkeer met ‘n veldmars so stukkend geskuur en gebloei dat die “medics” hom aangesê het om uit te val en hospitaaltent toe te kom – wat die einde van sy offisiers-opleiding sou beteken. Hy het geweier en drie ure later met terugkoms by die basis, was sy stewels so bloedbevlek, dat hulle moes asdrom toe -- en hy in die hospitaal gedraai het.

Hy kan dus regtig sê dat hy sy balkies met sweet en bloed verwerf het.

(En ek is seker met trane ook – maar daaroor sal ‘n man mos nie praat nie.)

Hoor jy my lag (en ween)?

2010-08-19T23:32:00.021-06:00

Skoonheidswedstryde en ander mode-mededingende gebeure is beslis nie my forté nie. En ek weet ook nou nog nie hoe ek afgekom het op die foto’s van vanjaar se nasionale komstuumvertoning, by die Mej. Heelal-wedstryd nie. Maar waar vind ek dit toe skatersnaaks! (Veral die kommentaar van die Britse Telegraph daarby -- waarby ek so bietjie aangevul het!)

Daar is ‘n prys vir die beste kostuum te wen, maar dit tel nie vir die verkiesing van die semi-finaliste nie. Die kleurvolle okkasie bied ‘n kykie op die verskillende lande se kulture. Soooo leersaam!! (ha-ha).

Mej. Panama. Koooeee….hier is ek…….

Stekels, blinkers. blomme, vere, en Tsar Alexander se staf. Kom ek nog-iets kort? Mej. Nicaragua

Mej Brittanje kon nie belsuit na watter partytjie toe sy wil gaan nie, toe trek sy maar vir altwee aan (en wen die prys van die aand.)

Sykouse rond enige uitrusting af. Mej. Creole.

Nooit geweet tennis is België se nasionale sport nie?

(En as sy nie die bal kan raakslaan nie, sal sy hom wel kan raakSKOP.)

Kalahari-lappie op ‘n blink skaal, vertoon deur Mej Colombië.

Mej. Candy Queen – komende van Curacao.

Mej. Amerika. (Bly al 'n paar jaar in hierdie land, maar het nog nooit voor vandag hierdie soort voël gesien nie).

Mej. Australië se kostuum is in haar tuisland as ‘n “dingo-ontbyt” beskryf.

As ek die aandag van ‘n minder goedgevormde deel van my anatomie wou aftrek, het ek dalk ook spinnekopvlerke aangehaak soos Mej. Albenië, ekskuustog, Albanië.

Dié mejuffrou kom uit Angola. Ek swyg.

Mej. Dominikaanse Republiek. Is dit nie bietjie vroeg vir Kersfees nie?

Ek vermoed Mej. Guam moes ver deur oorgroeide tropiese woude hardloop om die vertoning te haal.

Mej. Pampoen, ag ekskuus, ek bedoel Mej. Zambië

[Waarom steek die woord ‘afgodspriesteresse’ dan nou al in my gedagtes vas?]

Kersie-present

2010-08-18T09:44:00.017-06:00

Eergister kry ek onverwags ‘n Kersie-toekenning by Sonja se Sagte Landingsplek. (En waarlik, dit is verstommend hoedat die Vader ons twee se lewens so luglangs aan mekaar vasgeknoop het – net Hy kon dit doen!)

Toe sê sy allerhande mooi woorde ook nog daarby, wat my herinner aan die grappie van die man wat begrawe word aan die einde van ‘n vreeslike woeste en verwilderde lewe.

Maar o, by die graf lewer een van sy vrinne so‘n ophemelende afskeidsrede dat die oorledene se een seun vir die ander ene sê: “Kom ons loop, dis nie ons pa wat hier begrawe word nie!”

So laat Sonja se Kersie my toe dink aan vroeërjare, toe ek nog minder ernstig was met my wandel voor die Vader, en ek dikwels jaloerse en haatdraende gedagtes gekoester en (waarlik met opset!) nie mooi met mense gewerk nie. Maar dank God - Hy vergewe en Hy vergeet en stel mens in staat om al meer en meer soos Jesus te wil word, en dan gee Hy mens op onverwage maniere ‘n kans om te oefen -- so op die internet!
Oeps, daar vergeet ek toe dat ek saam met die kersie, werk gekry het.

Hmmm, drie dinge waarvan ek hou:

** Tuisgebakte brood met DIK botter waarin mens se tandmerke so sit as jy weglê

** Op die uitkyk wees om iemand (arme Vennoot!) te terg, sieluittrek, en dan volg die heerlike lekkerte van saamlag!

** Oëtoemaak om te luister na die geheimsinnige, koesterende geluid van die wind wat in die bome ritsel (lang jare terug by my oorlede Oumoeder geleer. Hoor haar nou nog sê: “Luister, luister dan nou net daar.”)

En o ja, vir wie om te bekroon met ‘n Kersie:

Thea – vir die lekkerkyk aan haar mooi foto’s so saam met die teedrink.

Miekie – vir die onopgesmuktheid en ons deelmaak van haar kosbare gesinsdinge.

Dané en C’tjie – maar hulle het nie kraaltjies nie, dus kry hulle dit, vir die gereelde inloer!

(Maar weet net, almal van julle wat hier kom kuier is goed vir my hart!!)

Skuilplek -- altyd

2010-08-16T11:39:00.014-06:00

"Die ewige God is 'n skuilplek, sy arms is altyd onder jou," (Deut. 33:27, NAV).

Dit was ‘n koue Maart-wintersnag in Dallas, Texas toe die dokter Diana Blessing se hospitaalkamer binnestap. Haar man, David, het haar hand styf vasgehou terwyl hulle dapper op die jongste nuus gewag het.

Daardie middag, 10 Maart 1991, het Diana -- 24 weke swanger -- met ‘n noodkeiser hul dogtertjie Dana Lu Blessing in die wêreld gebring.

Net 30 cm lank en met ‘n gewig van 709 g, het die ouers geweet haar lewe hang aan ‘n draadjie, maar nogtans het die dokter se woorde hulle lamgeslaan.

“Dana het net ‘n 10% kans om môreoggend te haal “ het hy die slegte nuus met ‘n simpatieke stem oorgedra. “Selfs al sou sy bly leef, lyk haar toekoms nie goed nie.”

~~~~~~~

Sy sou nooit kon loop of praat nie; sy sou waarskynlik blind wees en die kans op serebrale skade of totale geestelike geremdheid was baie hoog.

Diana, David en die vyfjaar-oue Dustin het so lank gedroom oor ‘n nuwe klein mensie, en nou het die droom binne enkele ure in ‘n aaklige nagmerrie ontaard.

Maar, met die verbygang van die dae, het ‘n nuwe hartseer ontvou: Dana was so swak en teer dat hulle haar net ligweg kon aanraak en slegs kon pleit op God se genade vir die kleine mensie wat so broos en alleen in die broeikas gelê het tussen ‘n magdom verstrengelde buisies en pypies.

~~~~~

Deur lange weke heen het Dana nou ‘n gram gewig opgetel, en dan weer ‘n halfgram lewenskrag bygekry, totdat haar ouers toe sy twee maande oud was, haar vir die eerste keer in hul arms kon hou. Op vier maande, met die dokters se steeds duistere vooruitskouings vir haar toekoms, is sy huis toe – net soos mamma Diana met vaste vertroue op die Here, voorspel het.

Vyf jaar later was klein Dana ‘n petite, opgeruimde en lewenslustige dogtertjie – so normaal en gesond soos haar ouer boetie.

Maar die gesin, familie en vriende koester vandag nog steeds ‘n kosbare gebeurtenis in hul herinnering:

Gedurende die somer het Dana een snikhete middag tydens Dustin se bofbaloefening op Diana se skoot gesit.

Soos altyd was sy onophoudelik met haar ma en ander toeskouers aan die babbal – totdat sy ewe skielik stil geraak het.

Terwyl sy haar armpies om haarself slaan, vra sy: “Ruik Mamma dit?”

“Ja,” antwoord Diana, “dis die reën wat aan die kom is.”

Met ogies styf toe, herhaal Dana die vraag, maar toe haar mamma weer antwoord dat sy reën ruik, skud sy haar koppie beslis en sê met groot oortuiging:

“Nee, dit ruik soos Hy. Dit ruik soos God wanneer mens met jou kop teen sy skouer lê.”

En in daardie oomblik het Diana geweet: tydens Dana se eerste twee maande toe geen mens haar kon vashou nie, was sy in die arms van God en veilig teen sy bors gesus.

~~~~~~~~~~~~~~~

‘n Ware verhaal – deur verskeie bronne bevestig.

O, net JULLE mag boelie??

2010-08-11T15:37:00.004-06:00

Oor die algemeen is Grootbroer (Big Brother) se land een van regverdigheid. Oor die algemeen en miskien en bolangs en ook (en veral)…..solank jy nie van die “neurotiese” oortuiging is oor ‘n Drie-enige God in die hemel, ‘n Verlosser en sonde en bekering nie.

Verdraagsaamheid (dit hang af wie verdra moet word), is die motto.

En terwyl dit beslis so is dat Jesus ons oproep om ons naaste lief te hê soos onsself (hoe ver skiet ek tekort!!), is dit ook ‘n feit so groot soos ‘n moerasmonster dat dié woord deesdae hier gebruik word om vrye meningsuiting te onderdruk en die heidense agenda te bevoordeel.

Niemand stry dat afknouery op skool nie geduld kan word nie. Máár….onlangs in Illinois kom ‘n christen-mamma agter dat wanneer haar kinders se skool die woorde “veilig” en “welkom” gebruik, dan ervaar sy dit allermins.

Dit is woorde wat voorkom in ‘n opvoedingsprogram wat by skole ingestel word om die homoseksuele kwessie positief te inkorporeer in die leerplan, in buitemuurse bedrywighede, in onderwyser- en ouer”opvoeding” en in alle ander skoolbedrywighede – met ‘n nasionale begroting van $70 mil (R511 103 000 miljoen – ja, vyf honderdmiljoen rand!!) van die Obama-regering.

Die program sluit in graad een-leesboekies soos “Heather het Twee Mammies” en “Tango Makes Three”, ‘n storie van twee mannetjie-pikkewyne wat verlief raak en dan ‘n pikkewyneier laat uitbroei om die kleintjie liefdevol groot te maak.

Die graad drie’s moet ‘n video kyk en legkaarte voltooi oor ‘n “transgender” familie waar kinders van tien en elf, blom onder die hande van twee pa’s of twee ma’s.

Verder moet leerlinge wat “cross-dressing” beoefen (wat op dees aarde tog is dit op Afrikaans? Oormekruis-aantrek??), wel, hulle moet toegelaat word om by enige badkamer te mag ingaan.

Hierdie program word reeds by sommige skole in 16 state toegepas.

Toe ouers in Kalifornië gevra het dat hul kinders van die geslagsopvoedingsklas verskoon moet word, is die saak hof toe gesleep en verlede Desember het ‘n hooggeregshofregter in Alameda dit geweier en bepaal dat die “opt-out right” ondergeskik is aan die regte van lebiese, homoseksuele, biseksuele en transgender families.

Ook word voorstanders van hierdie program gewaarsku dat hulle teenstand gaan kry van mense wat sekere “waardes” huldig of “weens hul geloof” nie verdraagsaam gaan wees nie.

So ver het dit gekom.

En wie verdra miskien nie vir wie nie?

Daar is immers ‘n hemelsbreë verskil tussen om verdraagsaamheid te betoon (om iemand van wie jy verskil steeds met respek te behandel), en om te verkondig dat die homoseksuele lewensstyl moreel regverdigbaar en prysenswaardig is – en dit dan wetlik op ander af te dwing.

Dit is bitterlik LAAT in die dag.

Soveel tale soos ek kan...

2010-08-08T23:09:00.002-06:00

....soveel male is ek man, het Langenhoven gereken.

Wel, die volgende outjie is duidelik net een alleen.....

Lewer en lemoen…..sáám???

2010-08-02T21:54:00.004-06:00

‘n Oú sêding, dié van vinkel en koljander, die een lyk nes die ander.

Maar almiskie.

Nie eens lyk nie, en nooit as te nimmer próé nie. Waarrempel nie lewer en lemoen nie. (Al wat dié twee in gemeen het, is die “l” en die “e”.)

Maar skoonma het dit der jare goed gedink om skoonsus (toe so twee jaar oud en gek na lemoen) te flous deur etenstyd elke keer as daar lewer-en-rys was, ‘n lepeltjie daarvan onder ‘n skyfie lemoen weg te steek en nes dié soet en sappige wiggie in arme skoonsussie se wagtende mondjie sou inglip, dan blitsvinnig die gehate vleisie eerste in te stoot.

En dan was dit sluk, sussie. Nee, nie eens te dinke aan uitspoeg nie. Selfs nie as skoonma jou eie bloedma was nie. Nee, selfs nie dan nie.

Vennoot het nou wel nie lemoen en lewer saam hoef in te gekry het nie, maar dit het hom ook nie liewer gemaak vir lewer nie. En so het dit gekom deur die tye saam, dat ons nie baie maal lewer geëet het nie. Ter wille van Vennoot, en soms ten koste van myse belustigheid daarvoor. Want ai, Oumoeder se lipafleklekker lewer met ‘n suursousie waarvan ek die resep oorgeneem het….ai, my mammie tog….

En toe vanaand maak ek ná verloop van seker vyf jaar se lewerloosheid, ‘n lekker skaaplewertjie van die plaas af gaar. Mooi gedokter met saggebraaide uie, soetrissie en sampioene. En room. Vir Vennoot se ontstehalwe.

Dog toe hy die reukie kry, toe stel hy so ewe ongeërg voor dat ons ‘n ou glasie rooiwyn daarmee saam geniet. (So asof hy die lewer gaan “geniet”. Gesien (of geproe) die omstandighede, miskien selfs nie eens die wyntjie geniet nie!)

Maar raai, toe so uit die bloute uit, is die ou sagte lewertjie jou waarlikstewaar vanaand vir my ook skielik nie meer so lekker nie. En dit het niks te doene gehad met die gebrek aan die veelgeliefde suursousie nie. Nee, dit was sommer net so.

Nou toe nou. Ek kan maar net dink dat ek die smaak daarvoor afgeleer het.

En vanaand vir die eerste keer, het ek geproe hoe lewer dalkies vir Vennoot moet smaak.

Darem sonder lemoen.

(Mooitjies nie my foto nie, maar dis sowaar lewer en lemoen bymekaar!!)

Sinsverukking

2010-07-19T21:04:00.027-06:00

Hierrond is geen museums te vinde nie. Nee, hier -- aan die noordwestelike Italiaanse kus -- kry jy net die son, bergagtige kuslyn, die skitterende Adriatiese see en wingerde teen die steiltes uit.

In feodale tye was die kastele van landhere ‘n bekende gesig in hierdie streek, maar vandag is daar net die een skilderagtige dorpie ná die ander te vinde.

Heel dikwels is die dorpies deur seerowers aangeval en van die inwoners ontvoer en net teen ‘n losprys weer vrygelaat, of hulle is as slawe gaan verkoop.

Deesdae is dit nou wel nie meer seerowers nie, maar wel duisende toeriste wat jaarliks hierdie gebied binneval -- en wie kan hulle kwalik neem....

Daar is net enkele paaie hier teen die berghange, dog wel talryke wandelroetes. En so het ons ‘n 18 km-wandelpad (5 ure!) aangedurf wat op-en-af, en soms asemsnak steil teen die heuwelhange tussen die dorpies deur slinger.

En die hele tyd die glinsterende see tot aan die verre einder.

Vernazza, wat deur baie mense as die mees sjarmante dorpie aan hierdie kus beskou word, is reeds in 1080 vir die eerste maal in geskiedskrifte genoem!

En net wanneer jy dink jy kan nie verder nie, dan is die volgende dorpie daar, en dwaal jy eers weer deur nou stegies en romantiese straatjies.

Hierdie streek se bestaan is sedert die middeleeue al van die vis- en boerderybedryf afhanklik. Vissersbote bou is honderd maal makliker as dié proses waarvan die klipmure getuig

Dis ‘n eeu-oue kuns om klippe met soveel sorg en beplanning en sonder sement te maak pas, sodat die klippe saamvoeg onder hulle eie gewig -- dis nou nadat jy hulle losgegrawe, aangedra en skoongemaak het!

En hier was dit een magtige ingenieurswerk: 3 163 meter reguit muur per hektaar, wat mens ‘n totaal van 6 729 km muur gee!! (Hoe dankbaar is ek nou, dat ek nie so vier geslagte terug in ‘n hardwerkende boeregesin aan die weskus van Italië gebore is nie – al is dit ook HOE mooi daar!)

Sien jy kans om Septembermaand hier te kom druiwe oes? Eers al sittende onder die prieëltjies, en kruip dan uit en dra skouerhoog (of op die kop!) mandjiesvol druiwe teen die skuinstes af!

(Dis hoe dit vir der jare gedoen is. Nou is daar so hier en daar sulke primitiewe, selfgemaakte “glygeute” wat darem deels die afdra-proses makliker maak – maar ok maar net ‘n bietjie!)

Tussen twee van die dorpies is ‘n deel van die wandelpad baie mak en selfs rolstoelbegaanbaar gemaak.

Sooo mooi en romanties, en genaamd “Via dell’amore” – “Pad van die Liefde.”

Mens gewaar dan ook heelwat “liefde-bedwelmdes” hierrond. (Mag dit tog net hou!)

Is dit nie die héél mooiste eetplekkie wat jy jou kan indink nie!

Mens is die hele tyd bewus van 'n intense spel van lug, ruimte, water en kleur wat van jou sintuie besit neem.

Ons was diep geraak en verwonderd oor die jubelend-mooi wat ons mog ervaar het. En aan die einde van 'n dag wat jou betower het met 'n oordaad van vervulling, het die aandson sagkens die berghange en dorpies vir oulaas nog prentjiemooi kom verf.

Waarlik, daar is geen vers of aanhaling wat vir my die stemming en ervaring van hierdie stuk kuslandskap kan verwoord nie.

(Wil net noem dat van die foto's tydens 'n vorige besoek geneem, en enkeles van die internet af kom.)

Wil jy nie saamkloek nie, kliek gerus maar weg.

2010-07-09T22:16:00.016-06:00

Kyk, nou moet ek oppas.

Wil vandag bietjie begin deel oor ons Europa-vakansie. En DIT hou gevaar in.

Per slot van rekening, sê die Afrikaanse storiemaker Dirk van Schalkwyk, "Stories oor jou wónderlike kinders, diérbare honde en interessánte oorsese ervarings word net deur jouself waardeer."

Bowedien, deesdae reis omtrent almal orals heen en beskryf dit in al wat koerant, boek en tydskrif is. Wat bly daar dus oor om te vertel wat níé ounuus is nie?

Maar so suutjies-suutjies wil ek darem aanvoer dat ek hier by my kraaltjie kan gesels waaroor ek wil en waarvoor ek lus is. (En verveel ek jou, wel – kliek weg, ek sal nie weet nie, en só is jy én ek sielsaliglik gelukkig!)

Iewers aan die begin van ons reisie (dit pas mos om by die begin te begin), loop ons die Sondagoggend by 'n dorpsmark rond. Fees vir die oog (en die smaak).

Die stalletjies kronkel al met die kanaal langs....

Varsgebakte brood (nou nie my ma s'n nie, maar toe darem amper net so lekker.)

En toe....Nougat! Opregte smelt-oppie-tong, Franse nougat!!

Die Fransmannetjie wat op't se gebroke Engels, maar baie trots verduidelik het dat dit die handewerk van hom en sy suster is. En "specially for you" dubbel afsny wat ons gevra het, en só sy wins-"verkoop" van die dag maak. Maar dis so lekker -- dubbel so lekker as wat ons gedink het dit sou wees!

Langsaan, die kaasmaker.

Algou is al wat dorpenaar is, met sy weeklike varsgoed inkope besig. (Is dit nie om van jaloesie te wil ween nie? Besef hulle hoe geseënd hulle is?)

Dis vrugte en groente....

....kruie en olywe....

....bessies en konfyt.....

Maar voorwaar, die arme siele wat eens in hierdie eilandtronk in die middel van die kanaal vasgekerker was, het beslis nie gedeel in soveel eetgenot nie.....

Slegs op die vlerke van Sy Gees

2010-07-02T21:40:00.009-06:00

Dit was die jaar 1967.

Snags – daar waar sy vasgegordel was aan ‘n eienaardige, roterende raamwerk – het sy na die hospitaalvloer lê en staar, vas oortuig dat God haar verlaat het.

Sy, ‘n aantreklike en intelligente 17-jarige meisie, gewild en atleties, was nou ‘n parapleeg ná ‘n duikongeluk.

In die intensiewe sorgeenheid het sy die dood van twee ander pasiënte met ‘n gebreekte nek beleef, en in desperaatheid by haar vriende gesoebat om haar te help selfmoord pleeg. “Sny my polse, gooi die hele bottel pille in my keel af -- enigiets om my uit my ellende te verlos!”

“Ek het in God geglo, maar nou was ek woedend vir Hom. Dit was mos belaglik om te dink dat my omstandighede ‘n bewys was van Sy liefde en krag? Hy kon verseker die ongeluk voorkom het! Hoe kan ‘n lewenslange verlamming deel wees van Sy liefdevolle plan vir my?

As ek nie antwoorde op my vrae kon vind nie, was God my vertroue nie waardig nie!”

Tydens ‘n lang tyd van worsteling het God deur haar vriende haar vrae beantwoord om só Christus te laat deurbreek in haar gemoed.

“Van toe af het ek geweet dat dit God se doel was om ‘n koppige meisie te verander in ‘n vrou wat geduld, deursetting, en die hoop op die hemelse heerlikheid uitstraal.”

En dit is presies hoedat die wêreld vir Joni (gewoon uitgespreek soos Johnny) Eareckson Tada, leer ken het.

Sy het haar lewe aan God gewy en die afgelope 43 jaar in Amerika en internasionaal, verstommende dienslewering aan gestremdes verleen, waarvoor sy tallose toekennings ontvang het. Dit alles, terwyl sy vasgekluister sit in haar elektriese stootstoel – en nie eens self haar neus kan afvee nie.

En toe, verlede Woensdag, moes sy op haar radioprogram aankondig dat sy met borskanker gediagnoseer is.

Dit is sulke tye dat ek my oë toeknyp en inmekaarkrimp.

Here, hoeveel laai U dan op een mens? Hoever moet ‘n gewone mens getoets en gesuiwer word? Tot breekpunt toe?? Het U plesier in die vermorseling van U kind?

My Heiland, ek het dan gedink ek verstaan U! My teologie is in orde en my Bybelkennis helder oor Wie die God is wat ek dien!

En dan besef ek net weer met kleinwording voor U, o God: U is ‘n ondeurgrondelike God met onverstaanbare planne. U hou U nie by menslike redenasies en beredenerings nie. U doen nie dinge volgens ons nietige verwagtings nie, en U hoef nie binne ons ou klein verwysingsraamwerkies op te tree nie.

U is GOD.

U MAG doen wat U wil, en soos U dit wil doen. U skuld niemand iets nie.

Soos Job, Here, is dit wanneer ons op die ashoop van pyn, ellende en dood sit, dat ons verseker en onontkombaar weet: Vroeër het ek van God gehoor, maar nóú het ek U van aangesig tot aangesig gesien.

Gesien dat my God nie ‘n fout maak nie. Gesien dat “alles ten goede meewerk, vir dié wat vir U lief is.”

En saam met Dawid kan ek dan getuig: “Dat U my verdruk het, Here, dit was net maar goed vir my.”

Want só kan ek meer soos Christus word.

Help my Here, om altyd styf teen U te bly skuil – my toevlug in die storm.

Tot anderdag dan!

2010-06-10T00:02:00.003-06:00

Gehaal het ek dit ampertjies nie, maar toe darem tog!

Die “gehaal” verwys na die vertrektyd vir ons vakansie.

Dis nou ampertjies twaalfuur en twintig oor drie gaan die wekker lui vir opstaantyd om lughawe toe te gaan.

Hmmm…..miskien moet ek sommer verder deurnag hou. Maar dan, jiggietjie nee, ek is poegaai. Sal maar gou gaan oë toemaak en dan verder slaap op die vliegtuig Frankfurt toe.

Dus sê ek vereers aan al my gewaardeerde kraaltjie-vriende: jammer ek het julle so afgeskeep die laaste tyd! Maar toemaar, Juliemaand is ek terug en dan kuier ons weer dik stukke.

Mooi loop, en ek vertrou die Here sal in Sy goeie guns ons almal weer veilig bymekaarbring.

Met waardering,

mariki

Dronk donkie

2010-06-06T14:51:00.005-06:00

Is amper oorstuur om alles gedoen te kry vir ons vakansiereis in Europa (weereens met totaal nederige dankbaarheid oor wat die Here vir ons moontlik gemaak het: om saam met ‘n familielid te kan gaan wat ons ondersteuning op die oomblik baie nodig het).

Maar voor Donderdagoggend vyfuur-se-vertrek, moet hondderduisend dingetjies in plek kom.

(Verskoning aan almal van julle by wie ek die afgelope 2 weke net nie my draai kon kom gooi nie, hoewel ek so graag wou.)

Deshalwe voel ek deesdae soos ‘n dronk donkie:

ek verstaan my take; ek skrik nie vir alles wat op my wag nie; ek is gesond en sterk genoeg om dit te doen – sover, die donkie-gedeelte.

Maar die dronk kom daarby in, omdat ek so vinnig in kringetjies rondhardloop om alles gedoen te kry wat op die oomblik op my bord geskep is, en so begin die wêreld rondom my tol…..

En die Here het verlos

2010-05-24T22:28:00.002-06:00

“Ons kan nie genoeg dankiesê vir die gebede van God se kinders vir ons nie. Hy het gehoor, en ons uit gevangenskap verlos.”

Dit was die woorde van Maryam Rostampour and Marzieh Amirizadeh toe hulle hierdie naweek op ‘n buitelandse lughawe (naam geheim gehou) in die arms van geloofsgenote ingehardloop het, ná 14 maande van aanhouding in Iran.

Hulle is op 5 Maart 2009 in hegtenis geneem omrede van hul Christelike geloof en weens swak behandeling, eensame opsluiting en geen mediese versorging nie, het hulle erge gesondheidsprobleme ontwikkel. Hulle het egter nie geswik onder die aanhoudende druk en intimidasie om terug te keer tot Islam nie. Hulle getuig dat hulle herhaaldelik in die tronk wonderwerke gesien en die versterking van God ervaar het.

Soveel so, dat beide jong vroue in die hof waagmoedig aan die Islamietiese regter gesê het dat hulle nooit van hul geloof in Christus sal afsien nie.

Vandeesmaand is hulle teen alle verwagting in, op alle aanklagte vrygespreek, maar gewaarsku dat geen Christelike bedrywighede in die toekoms geduld sal word nie.

Toe hulle op die lughawe vertel is hoedat hul voorbeeld skares gelowiges regoor die wêreld heen versterk het, het hulle dadelik geantwoord: “Ons is bloot swakke mensekinders met baie tekortkominge. Die eer en die heerlikheid behoort aan God wat ons staande gehou en gebruik het. Waarom Hy ons gekies het, weet ons nie, maar die glorie is Syne.”

Hoewel hul toekoms onseker is, is hulle vasbeslote om ná ‘n tyd van herstel en die soek van God se wil, die vervolgde Iranese kerk te bedien.

~~~~~

Bid tog asseblief vir Maryam en Marzieh se spoedige en algehele herstel, asook vir die vervolgde christene in Iran.

Goed en kwaad

2010-05-19T23:35:00.002-06:00

Om Alexander Solzhenitsin te parafraseer:

Die streep tussen goed en kwaad is nie getrek tussen Oos en Wes, tussen kommuniste en kapitaliste, tussen swart en wit, tussen infidels en Moslem, of tussen Christene en afgodsdienaars nie; nee, dit loop deur elke mensehart....

Briefie uit Bloem

2010-05-17T11:31:00.006-06:00

Vrydagmiddag ry ek by die hek uit op pad winkel toe. ‘n Lang, skraal swartvrou stap stadig voor in die pad met ‘n volgelaaide plastieksak in die hand.

Op die ingewing van die oomblik hou ek stil en vra of sy wil saamry tot by die taxi-staanplek. Dankbaar klim sy in en slaak ‘n sug…haar mooi besnede gesig is strak. Kwellinge oor ‘n harde lewe?

Ná ‘n minuut of wat se stilte, vra ek haar of sy in Jesus Christus glo?

“Ja!” kom die antwoord.

Ons ry verder en toe haal sy ‘n verskrompelde plastieksakkie uit haar handsak, en uit die sakkie haal sy haar verrinneweerde Xhosa Bybel, absoluut opgelees!

Daar skiet ‘n pyn deur my binneste by die aanskoue van hierdie onbekende vrou se geloof waarvan sy toe getuig en vertel hoe sy altyd met die Here praat en hoe Hy haar help… sy het nie meer ‘n man nie, net haar kinders….

Toe kom dit asof van nêrens in my op: “Dan is ons mos susters in die geloof in Jesus Christus!”

‘n Ligte glimlag trek oor haar gelaat, sy praat in haar taal en beduie boontoe…wat sou sy kwytgeraak het?

Dit flits deur my om haar ‘n nuwe Bybel te gee, maar die vertroudheid waarmee sy hare vashou, spreek boekdele…

Diep getref!

Liefde,

Ousus

Dis lente, maar die winter is nie verby nie

2010-05-12T23:42:00.006-06:00

Ná gister se reën, toe sneeu dit vandag en komende nag, só sê die weerprofete, val die kwik tot by vriespunt.

Maar dis maar bloot wat die weerprofete sê.......

Divining Divine weather

2010-05-11T23:11:00.008-06:00

Buite sous dit. Soms net ‘n ligter misreën; dan weer sulke vaal waterveegsels voor die venster verby.

Soos in my Kaapse kleintyd.

Behalwe dat die Kaap baie ver is, en my kleintyd ligjare gelede.

EN dat dit lankal veronderstel was om uitbundiglik lente te wees.

Maar wie is in beheer van “veronderstel”?

Soos ‘n tydjie gelede toe oudste kabouterbekkie (5) by was, terwyl haar pa die weerberig voorlees.

Sy sit hom ‘n tydjie so en beluister, en toe:

“Daddy, do these people speak to God before they write about the weather in the newspaper?”

!!!

A Sad Mothers Day

2010-05-08T23:17:00.002-06:00

--- please don't cry.

MONUMENTAAL!!

2010-05-06T21:08:00.002-06:00

Monumental report from the President’s Cancer Panel

This is a monumental news day!

The President’s Cancer Panel Report released today exhorts consumers to choose "healthy" food to help decrease their exposure to environmental chemicals that can increase their risk of contracting cancer!

“Exposure to pesticides can be decreased by choosing, to the extent possible, food grown without pesticides or chemical fertilizers…Similarly, exposure to antibiotics, growth hormones, and toxic run-off from livestock feed lots can be minimized by eating free-range meat raised without these medications,” according to the report, “Reducing Environmental Cancer Risk: What We Can Do Now,” submitted to President Obama by Dr. LaSalle Leffall, Jr., an oncologist and professor of surgery at Howard University, and Dr. Margaret L. Kripke, an immunologist at the M.D. Anderson Cancer Center in Houston.

In a letter to President Obama, the panel stated “The American people — even before they are born — are bombarded continually with myriad combinations of these dangerous exposures. The Panel urges you most strongly to use the power of your office to remove the carcinogens and other toxins from our food, water, and air that needlessly increase health care costs, cripple our Nation’s productivity, and devastate American lives.”

This landmark report by the prestigious scientific panel recognizes, at the highest level, what American food products provide -- essentially endorsing the organic food industry.

~~~~~

Amper te goed om waar te wees.......vir jarre der jarre is hierdie gegewe afgemaak as onwaar/onbevestig/oordrewe.

Nie dat dit enigsins moontlik is dat die landboubedryf oornag na die organiese rat oorgeskakel kan word nie. Ekonomies nie haalbaar nie. (Buitendien sal die gifstofbedryf/die hormoonvervaardigers en -verkopers/die antibiotikumsmouse daar nie net 'n stokkie voor steek nie, maar 'n oorlog daarteen verklaar....)

Dog, die blote feit dat IEMAND IETS sê....!!!

Juig!!

Weswaarts (3) -- Gleanings

2010-05-02T17:09:00.023-06:00

Laasmaand se ry Kalifornië toe, was eintlik om ‘n week se vrywilligerwerk by ‘n YWAM-basis (Youth With A Mission) te gaan doen.

Gleanings for the Hungry is ‘n merkwaardige plek.

Vyf-en-twintig jaar gelede het die Here vir Wally en Norma Wenge die droom gegee om ‘n Josef-bediening in Thailand te begin (dit wil sê, om kos aan die hongeres te verskaf.) Hulle het onthou van al die vrugte wat in die vrugbare San Joaquin Vallei in Kalifornië verlore gaan – en só is Gleanings gebore. (“Gleanings” = oorskot. In die Bybel het Rut koringare – die oorskiet – op Boas se land “geglean.”)

Uitskot vrugte (perskes en nartjies wat nie bemarkbaar is nie omdat dit te klein is, of die vel nie goed lyk nie), word deur vrugteboere aan Gleanings geskenk, waar dit in die somermaande gewas en gedroog word vir verspreiding.

Van oorskotgroente word in die afseisoen, soppoeier gemaak. In 2009 is 27 miljoen porsies sop versend!

En AL die werk word deur vrywilligers vanoor die hele land gedoen onder leiding van die YWAM-personeel, wat nie ‘n salaris verdien nie, maar deur hul gemeentes, familie en vriende onderhou word.

Die personeel se beskeie behuising (alles word deur die vrywilligers in stand gehou). In ons week het 'n span van drie óú omies byvoorbeeld die slotte en knippe van al die deure en vensters nagegaan.

Nie sommer net nog 'n tannie aan't vroetel in haar tuintjie nie -- hierdie is die produk van vrywilligerwerk waarvan sy maar een is, met die tye saam -- (ek het haar bekruip en sy weet nie eens die foto is geneem nie.)

Drie etenstye en twee "pouses" in die eetsaal, en aan die einde van die week is jy lekker opgepoffer en baie ronder as toe jy die eerste keer deur die hek gery het!

Saans ná ete is daar bordspeletjies gespeel. Wat gee jou die idee dat Arlene (oorkant die tafel met die blou bloes), 'n "juffrou" was?! Ginny met die gestreepte hemp, is 84, maar nog hups en aan die gang. Sy was een van die kwiltwerkers wat daardie week 13 kwilts help maak het om saam met die kosbesendings uit te stuur.

'n Klein deeltjie van die emmers waarin die gedroogde somervrugte versend sal word. Elke ene is 'n skenking van boere in die vallei en elke liewe ene en sy deksel moet gewas en alle etikette verwyder word voor gebruik. (Gelukkig is daar droërs vir die goed!)

Dennis aan die werk om die houtpalette wat gekraak en gebreek is, reg te kry vir die somerbesending van vrugte wat daarop gedroog sal word. Dis hier waar ek my vuurdoop gekry het in die hantering van "power tool"-gebruik. Aanvanklik bietjie skeef geboor en geskaaf (veral die kere wat ek my oë toegeknyp het met die gebruik van die "staple gun"!)

'n Badkamer is feitlik heeltemal klaar gerenoveer deur hierdie ou en sy flukse kollega.

Onder:

Dié oompie was my held. Drie-en-tagtig jaar oud, maar die gewilligheid en dierbaarheid vanself; en hier in die sopverpakkingskuur het hy ure op sy voete gestaan en werk. (Baie stowwerige vanweë die fyn soppoeier, vandaar die masker.)

'n Nuwe span werkers (skoolkinders van naby Los Angeles ) wat vir 'n dag lank kom help het, word touwysgemaak in die sopskuur.

Dis rugbreekwerk om die sopmengsel uit die "bin" te skep en beker-vir-beker (die tannie regs voor) in sakkies gegooi te kry. (Ek weet -- ek het ook gedoen.)

Woensdag:

Grróóót opwinding toe twee vragmotors inkom om te kom laai aan die vrag na Kambodja.

Die vragmotorbestuurders. Hulle het seker ook nie geweet wat hulle getref het nie, toe daar eers vir hulle gebid en gesing is! Die een het gesê hy weet nie veel van die Christelike geloof af nie; die ander ene het gesê sy vrou is 'n Christen en hy is "amper ene."

Die vol vrag aan die regterkant: 'n kwartmiljoen doller werd! Dit was wonderlik om hier te staan en saam met die hele groep vir die Here dankie te sê vir Sy voorsiening en genade, en te bid dat Hy sal beskik dat die kos veilig die regte bestemming sal bereik. In al die jare het daar nog net één vrag weggeraak! (Dis algemeen bekend dat skeepsvrag wêreldwyd "wegraak" en niemand weet glo wat daarvan geword het nie. Ook dat korrupte doeane/regeringsamptenare beslag lê op inkomende besendings -- nie net van sendingorganisasies nie -- en dan vir hul eie gewin verkoop.)

So lyk iemand wat uitbundig bly is oor die Here se goedheid! (Anne is 'n velkankerlyer, vandaar die handskoene. Hier staan sy nog met haar sopskuur-voorskoot aan.)

Die name van die 40 lande waarheen Gleanings kos stuur. Die versendingskoste word gedra deur die sendingorganisasies wat dit in ontvangs neem en dan versprei. Gleanings maak geen sent nie, en al vereiste is dat die evangelie verkondig sal word met elke kospakkie wat uitgedeel word.

Dit was ' n onoortreflike week so saam met ons "Here-familie"!!

Stilhou-tyd vir ‘n ponie(tjie)

2010-04-28T23:57:00.008-06:00

(Ek vra om verskoning vir elke onderstreepte en vetgedrukte woord -- dissie ekkie, dis SY, hierrie merrie van 'n neukenaar van my.)

Maar om tot by die punt te kom:

Toe ek vanoggend hierdie berig sien, toe kon ek darem nie net weste toe aanhou, sonder om hierby stil te staan nie.

Is dit nie eenvoudig die wonderlikste klein ding nie?! Genaamd Einstein, is hierdie 5-dag oue klein pinto-hingsie die wêreld se kleinste perdjie.. Gewig: 2.7 kg. Hoogte: 35.5 cm (14”). Hy is tuis op ‘n plaas vir miniatuur perde in New Hampshire, aan die ooskus.

Mens mag wel dink dat hy klein is omdat hy nog so jonk is, maar normaalweg is pasgebore perdjies darem heelwat groter as dit (ek dink selfs stadsjapies sal dit toegee….). Klein Einstein hou ook die rekord vir die kleinste perdjie by geboorte.

Einsteintjie vertoon geen dwerg-eiensskappe nie, soos wel die geval is met die vorige wêreldrekordhouer, Thumbelina, 44.5 cm (17.5 duim). Die arme Thumbelina (hieronder), moes beenstutte dra omdat haar lyf en kop uit verhouding met haar bene was. Sy het ook nie die gemiddelde 35-jarige perde-ouderdom gehaal nie, maar het op 17 haar laaste perdeasem uitgeblaas.

Maar hierdie popspeelding hieronder het sowaar self iets om op trots te wees. Sy is gebore kort voor Kersfees 2008 in Victoria, Australië en was ‘n hele 15 duim hoog! (Van ‘n ander ras as Einstein, het sy teen hierdie tyd waarskynlik al haar geskatte hoogte van 61 cm (24”), gehaal.)

En soos dit 'n klein ou meisietjie betaam, is sy beslis die mooiste van hulle almal.

Weswaarts (2) -- Klip- en grondstories

2010-04-27T09:58:00.001-06:00

Hierdie verskillende formasies en kleure gesien, binne een dag se ry!

Kleurepalet: agterste is sneeuberge, dan blouberge, rooiberge en voor grys, bruin en groen!

Voutjiesberg

Vir der myle het ons verby, wat soos interessante gruisgroewe gelyk het, gery. Maar niks was mensgemaak nie.

Kannone op 'n ry.

Weswaarts (1)

2010-04-25T18:30:00.013-06:00

Die eerste nag slaap ons by Moab, suid-Utah.

Sedert die eerste Westerns in hierdie deel van die land, doer rondom 1920 geskiet is, is dit nie snaaks om voortdurend filmspanne in die gebied rondom Moab raak te loop nie. Moab staan dan ook bekend as Hollywood Oos. Geleë in 'n vrugbare vallei (vir wat dit in Utah beteken!) en ingesluit deur sandsteen rotswande.

Net soos die Israeliete vanouds by Moab, het die Mormone wat in die 1800's hier deurgetrek het na hul "beloofde land", verras gestaan oor die groen eiland in die middel van die uitgestrekte woestyn -- vandaar die naam.

Moab is naby twee nasionale parke geleë, en hierdie ou rof-en-trommel dorpie lok busvragte vol toeriste, asook bergfietsryers vanoor die hele wêreld.

(Wáárom my neukenaar besluit het om die bostaande te verswart en te onderstreep, sal ek nóóit weet nie...)

Rondgery in Canyonlands Nasionale Park (duidelik ‘n nefie van die Grand Canyon….)

Twee vreemdes pas toe mooi in my prentjie'n rukkie later, toe die mistigheid gelig het.

Koerantklip (Newspaper Rock) -- aangrypend om te weet jy staan by petrogliewe wat dateer vanuit die tyd wat Jesus op aarde was! Verskillende stamme het oor die eeue heen hul nalatenskap hier kom "beteken".

Mens moet bietjie onthou hierdie is nie graffiti nie -- die verskynsel om te vloek, bestaan nie in die Indiaanse kultuur nie.

Hoera vir Belofte (karrewaentjie) en Stoffel (ons motorregistrasie is STF)! En ag dankie tog, ek was nie een van die twee Roomse ontdekkingsreisiger-priesters wat deur Utah hoef te gereis het, dieselfde jaar as wat die Declaration of Independance (1776) geteken is.

In memoriam oor die wêreld -- maar net kortstondig

2010-04-18T00:56:00.006-06:00

Terug van ‘n heuglike, vredige en vreugdevolle vakansie. (Suiwer genade ervaar!)

Ek was nie weg uit die wêreld uit nie, maar ag, te heerlik – vir drie weke lank tog nie werklik deel daarvan nie.

Tot nou weer. Toe ek die nuus lees.

* Die Poolse president en 95 ander kom om in ‘n vliegramp

* Vier Duitse soldate sterf in Afghanistan

* Griekeland wankel op die rand van ‘n ekonomiese ineenstorting

* Bloedige opstand in Kyrgyzstan -- 75 dood

* 122 Sterf in ‘n storm in Indië

• Terroriste vermoor 20 mense in Myanmar (Burma)

* Vier Spaanse soldate sterf in ‘n helikopter ongeluk

* Papua Guineë is pas getref deur ‘n aardbewing van 6.3 op die Richterskaal

En in ons plaaslike koerant, talle berigte oor die seksuele misbruik van kinders in Denver.

Dan praat ek nie eens van die neerdrukkende gemoedslas wat mens saamdra oor wat in Ouland aan die gang is nie…..

Ek hoor al hoe my ou Ma kopskuddend en op haar tipiese manier sou gesê het: “Die wind waai vandag weer koud van die garsland af.” Ja Moederma, die wind waai koud, baie koud oor hierdie kind van jou.

Kyk ek na die wêreld, dan wil ek sommer partykeer weghardloop dat ek klein word, na wie-weet-waar.

Want dis moord, verkragting, korrupsie en geweld in Ouland. Geloofsvervolging in ‘n derde van die wêreld. Afgodsdiens deur meeste mense, en verraad deur die regering, ook in hierdie land. As ek na die lewe rondom my kyk, sien ek pyn, krisisse, wanhoop, verwarring.

Maar weghardloop, dié kan ek nie.

Bowendien, my weet, my dink en my onthou, gaan saam met my -- waarheen ek ookal sal wil hardloop!

Moet ek dan net sit en bewe van die koue? Dit kan tog nie. Dis mos nie waarvoor die lewe daar is, of ek geskape is nie?

Weer Moederma se woorde: Opkyk! Boontoe-kyk!

Ja -- na God-toe kyk. DIT is al wat oorbly, of ek dit nou wil weet of nie.

Maar ek WIL dit weet. Ek wil dit WEET.

Om dit nooit te vergeet nie.

"Jahweh is goed, ‘n toevlug in die dag van benoudheid, en Hy ken die wat by Hom skuil." (Nah 1:7)

Tot anderdag weer

2010-03-25T02:29:00.003-06:00

Net gou kom groet voordat ons môre so die Here wil, weer die pad weste toe vat. Bietjie suid-Utah se rotsparke gaan bekyk, en daarna deurskiet Kalifornië toe.

Mag ons Vader ons almal naby wees en bewaar, en ons Hom bo alles liefhê.

Groetnis

Dankie tog die dokters is slim

2010-03-21T23:44:00.005-06:00

Laat ek nou maar eerlik wees:

Ek is nie in alle sake onbevooroordeeld nie; ek is amper nooit in ‘n goeie bui oor politici nie, en soms kritiseer ek selfs die mediese geleerdes.

Soos met my laaste possie.

En moet tog nie dink ek trap gevoelloos op tone van iemand wat dalk medici in die familie het nie. Ek moet bieg en erken, dat een van ons eie kinders mense met naalde steek en oopsny.

En ja, ek dryf maar so bietjie die spot ook. Eintlik is ek baie dankbaar dat ons van hul dienste gebruik kan maak. Dis mos genade!

So, gee eer aan wie eer toekom.

Want as hulle die dag goed en slim is, nou ja, dan is hulle verstommend goed en slim.

Soos die spannetjie Franse slimjannies wat verlede jaar in Desember aangekondig het dat hulle ontdek het hoe om baie vinnig menslike vel te kweek van stamselle (wil op ‘n latere stadium hieroor gesels).

Tot nog toe, moes ‘n brandpasiënt tot 3 weke wag vir die kweek van selle van sy eie liggaam, en in sommige gevalle was dit dan te laat om sy/haar lewe te red.

Nou kan die hospitaal onmiddelik wanneer ‘n brandpasiënt opgeneem word, nuwe epidermis vanaf die laboratorium bestel, dit as tydelike dekmiddel vir die wonde gebruik, en só die liggaam help om die brandplek te heel.

Dit bied ‘n fenominale oplossing vir brandwonde!

En as dit nie slim is nie, vertel my wat is….

Dankie, Dokter.

'n Appel 'n dag help nie meer nie

2010-03-19T16:31:00.010-06:00

Soms dink ek aftrede is wanneer mens jou loopbaan afsluit sodat jy voltyds dokter toe kan gaan.

Dis die werklikheid van die nuwe lewenswyse waarna jy sooo lank uitgesien het.

Jy sit jou sit te sitte in wagkamers. In die Goue Jare Kliniek sit en wag jy om die ondersoek te ondergaan wat geen mens behoort te ondergaan nie – en hierna is daar sekerlik niks méér wat enigiemand omtrent jou lyf te wete kan kom nie.

Baie vinnig is mens se eie uitrustinkie vervang met ‘n skamele net-agter-die-nek-

vasknoop-jassie -- en nou is daar van weghardloop en ontsnap geen sprake meer nie. (Gewis die rede vir die dra van hierdie kledingstukkie.)

Die hoogtepunt van die wagtery is die gesprek met die vissies in die akwarium, terwyl jy wag, en wag, en wag om by die volgende “toetsstasie” uit te kom.

Soos gewoonlik gee niemand enige terugvoer oor die vorige uitslag nie, hoewel dit jóú lyf was wat betas, bevoel en bekyk is, en die uitslae van die ondersoek onbetwis jóú geregtelike eiendom is. Maar nee…eers is daar meer dokters en nog toetse.

Elke nuwe toets is erger as die vorige een. En wanneer mens heel laaste by die stresstoets uitkom, is jy net een bondel senuspanning, sodat die lesing hemelhoog is (met voorbedagte rade? Want só moet jy nou ‘n duur dosis anti-stress medisyne voorgeskryf kry.)

Hopelik waai die lugreëlaar nie die horde voorskrifte uit jou hand uit nie, want teen die tyd wat mens klaar rondgeskarrel het om alles weer bymekaar te kry, sit jy waarrempel met ‘n nuwe rugbesering.

En net as jy dink nou is sake afgehandel en jy kan maar vertrek, bring hulle die papier met die “solvensie” toets -- met die syfers en baie nulletjies, met die dollerteken vooraan.

En die heel laaste ene wat jy moet teken voordat jy vrygelaat word?

Dié ene wat verklaar dat jou boedel die onkoste sal dra as jy dalk van al die getoetsery te sterwe kom.

Goue jare inderdaad – waar die enigste goud dié in die dokters se sak is.....

En net indien iemand sou wonder....ten spyte van al die pille gaan dit besonder goed met my, dankie.

AsseBLIEF!! Lees hier (vir in Suid-Afrika)

2010-03-17T16:25:00.004-06:00

As jy in Suid-Afrika woon, MOET jy hierdie brief ernstig opneem. Asseblief!

Dit is nie 'n grap of oëverblindery nie!

As jy vir jou kinders in Suid-Afrika omgee, moet jy anders begin dink en hulle help om reg op te tree.

Vrydagaand 29 Januarie 2010 het my dogter saam met die gemeente se jeuggroep na die Waterfall Mall in Rustenburg gegaan. Hulle het net gaan uitreik. Sy was deel van ‘n groepie van drie.

Terwyl hulle geloop het, was sy op 'n stadium 'n paar tree agter haar maats toe 'n swartman haar aan die arm gryp. Hy het hom voorgestel as Ben van Zimbabwe en haar eenkant toe probeer trek. Sy het gevries en besef sy is in 'n yslike gevaar. Daar was 'n tweede man wat 'n entjie verder vir hulle staan en kyk het.

Sy het die jeugpredikant sien aankom en sy aandag getrek. Die Zimbabwiese man het weggeloop, terwyl sy vir die jeugprediker vertel wat gebeur het.

Hy het die man agterna gesit en wou weet wat hy wou hê. Die man was arrogant genoeg om te sê " I like that girl, I want that girl". Toe vra die predikant wie hy is en het hy geantwoord: "I am a crook and a dealer".

Ek wil nie dink wat kon gebeur het nie. Ek eer die Here vir Sy beskerming.

Die realiteit is dat hierdie mense hul teiken gryp, inspuit en ontvoer. Hierdie goed is bevestig en moet nie ligtelik opgeneem word nie! In Rustenburg is dwelmhandel 'n groot probleem.

Ek het ook soos wat jy nou dalk doen, na e-posse gekyk en gedink dit is oordrewe -- totdat dit met ons gebeur het. Ek pleit by jou dat jy jou kinders moet inlig en dat hulle nie sommer alleen mall toe, of elders heen moet gaan nie. (Hierdie dinge gebeur selfs terwyl hulle in ‘n groep is!) Leer hulle om oplettend te wees en alarm te maak.

Skole moet ook met die kinders hieroor praat en hulle asseblief inlig.

Dankie dat jy die e-pos gelees het. Ek voel dit my plig om mense in te lig en hulle voorkomend te laat optree. Kom ons beskerm dit wat God aan ons toevertrou het.

STUUR hierdie e-pos, met my toestemming, aan al jou kontakte. Mense moet weet wat aangaan, en optree om hul kinders te beveilig.

Ds. Manie Delport

Tel: 014 592 4508 (Kantoor)

~~~~~~
(Ek het hierdie omsendskrywe ontvang van 'n vriendin wat die mense ken met wie dit gebeur het -- mariki.)

Kou en kuier

2010-03-14T22:07:00.010-06:00

Ek het ‘n hekel aan koue kos. Of liewers, aan koud-geworde kos.

Mens doen dan tog soveel moeite met die voorbereiding van ‘n gesonde en aptytwekkende bord kos (om nou nie eens te praat oor hoe lank jy voor die tyd beplan aan “wat kook ek vandag?” nie).

Daarom is dit nou al jarre dat ek loop en wonder (soms sit ek ook om dieselfde ding te doen), hoe om kos aan tafel warm te hou.

Want ek bedien ‘n gekookte maaltyd op ‘n warmgemaakte bord, net om so ‘n entjie weg deur die ete agter te kom dat die volgende vurk vol kos, nou nie veel meer as lou is nie.

En daar sien ek toe netnou op die internet die oplossing (wel, nie heeltemal nie, maar dis ‘n goeie begin):

Sover as wat mens op sig kan uitmaak, is dit ‘n gewone tipe bord. Maaaar...maak hom vir ‘n minuut lank in die mikrogolf warm, en siedaar – jy kan maar stadig eet en rustig kou, want jou kos word vir ‘n volle halfuur lank vir jou warm gehou terwyl jy al gesels-gesels sit en kuier-eet.

Wat meer is, dis net die middelkol van die bord wat verhit word, sodat jy dit maar met kaal hande uit die mikrogolfoond kan uithaal en tafel toe dra, soos mens hieronder uit die hitteverspreiding in die bord kan sien.

En vergeet maar nie die ou koffietjie aan die einde van die feesmaal nie – skink dit in die beker van dieselfde stel, en tot jou laaste ou slukkie is net so strelend hittig soos die eerste ene.

Maar, soos ek gesê het, sien ek dit nie heeltemal as die gepaste oplossing vir my nie – hoe erg ek nou ook al oor warm kos is. Want hoe kan ek met 'n hele paar gekoopte en geërfde (maar darem nie gesteelde) borde in my kas, nóg ‘n stel aanskaf teen R235 per bord?

A nee-a, tot ek met ‘n meer praktiese plan vorendag kan kom, moet ek maar net minder praat en vinniger eet, dis al.