Goodbye for now, Declan

Declan du Toit was born on June 14 June 2008 at 10 am - a gorgeous blonde bundle. Mom and Dad, Gillian and Daryl, were thrilled to bits and took him home to begin their new exciting (daunting?) adventure as parents.

Life can throw curve balls when you least expect it....

At 10 days old, Declan, was diagnosed with a a malignant tumor which appeared to be growing from the back of his eye. And so his - and Gill and Daryl's - tough journey towards full health began.

God, in His wisdom, took Declan home last night.

From his website:Monday, February 09, 2009

Hello all my special friends

Last night at 11.10 pm I left to go and be with my Daddy in the sky. A beautiful angel called Michael, with massive wings and a brilliant white glow all about him came to fetch me and held my hand as we flew through the sky. He has been with me for some time now but last night he said it’s time to go home.

Mommy and Daddy held me in their arms as I left and the rest of the family were standing in the room with me. What a welcome I got when I arrived. Open arms and hugs and tears of joy cos I have no more pain. The monster stayed behind on earth and I can see beautifully from 2 open eyes. I can even run around and there are just so many toys here. Today I plan to go for my first swim in the sea with fishies and star fishies and the angels told me I will even be able to breathe under water.

Thank you so much for all your love and support and for walking my road with me. My family and I could never have done it alone and we just don’t have words to explain how much your love, encouragement, faith and strength have meant to us.

Mommy promised me a party when I got better so I am holding her to it. Mommy will put the details on my site and it will probably be towards the end of this week and you are all welcome to come.

Mommy and Daddy promised me to continue the work I started for other kids fighting monsters so please don’t stop coming to my site. There is still lots to do. Instead of flowers and such things, I am asking you to sign up for our Bone Marrow drive and Mommy will put more details on the site later.

This is Declan signing out. I love you all lots and I know it’s hard for the people who stay behind to understand, but be strong, cos I am in a place now where I understand everything, I understand how loved I was on earth and I understand and am experiencing true peace for the first time in my little life.

Love,
Declan
7 months, 3 weeks and 4 days
Now, every day will be a perfect day of love together with Jesus
~~~~

Mommy got this poem from Uncle Jason and I asked her to put it on my site cos its just too beautiful and sums everything up so nicely.

Do not despair my short lived stay,
Every Angel must away.
Cry two tears, but then no others,
Love and Hope have been my brothers.

And now we three must leave this world,
Not alone, but bound as one.
Destined for a glorious home,
Unbound from this monster I have known.

There for you, we all shall wait,
Open heart at heavens gate.
In perfect health, and happy ways,
To reunite for all our days.

http://www.statmedical.co.za/all-hands-on-dec/about_dec.html

Koala-kaskenades

Tans vlieg onderstaande e-pos (en met reg!) op die internet rond:

"Lees, voordat jy na die prentjies kyk:

Dit was onlangs ongelooflik warm in Australië….40ºC+ elke dag, en boonop baie droog ook.

In die dorpie Maude in suid-Australië het ‘n klein koalatjie verligting van die hitte op ‘n huis se stoep gaan soek. Die huisvrou het ‘n skottel water naby hom neergesit en kyk wat gebeur toe!"





Ag jinne, dit moes so opwindend gewees het om te beleef!

Verkeerdelik het die Engelse koloniste natuurlik destyds die Dhurak (in Aboriginees), ‘n koalabeer genoem, by gedagte aan ‘n teddiebeer. Hierdie diertjie wat jou laat “ooh” en “aah”, is nie ‘n beertjie nie, maar ‘n buideldier met lang, skerp kloue om beter te kan boomklim, my kind.

En selfs met behulp van ‘n elektronmikroskoop is dit deksels moeilik om tussen sy vingerafdrukke en dié van ‘n mens te onderskei! (Hoe sal die evolusioniste DIT nou gaan verklaar?!)

Die brein van die eertydse koalas het die hele skedelholte gevul, maar het drasties gekrimp by die hedendaagses -- waarskynlik te danke aan ‘n lae-energie dieet (sal moet oppas hiervoor. Die ouderdom doen al klaar nie wonderlike dinge vir my begripsvermoë nie.)

Nou kyk, baie pasgebore mense-babatjies is nie vir my die mooiste van mooi wat ek al gesien het nie, maar ‘n klein joey is by geboorte haarloos, blind en sonder ore, maar weet presies om met sy kwartduim-lange (amper 'n driekwart sentimeter!) lyfie in sy mamma se buidelsak in te kruip vir lekker warm melk.

Hierdie buidel is ook ‘n wonderlike ding, want Ma koala kan die sak willekeurig bo toemaak met ‘n spier wat werk soos ‘n skuifkoord (drawstring)!

En terwyl koalakind vir ses maande knus lê en properse dier word, ontwikkel hy ore, oë en ‘n pelsjassie en voel dan mooi genoeg om sy debuut in die buitewêreld te gaan maak, selfs al word hy eers op ‘n jaar oud gespeen.

Al van lui gehoor? Koala se kind slaap bewegingloos vir die grootste deel van elke dag, so 16 tot 18 uur, omrede van ‘n uiters lae metabolisme. En dan, vir 60% van sy wakkerweestyd verorber hy 500g (18 oz) bloekomblare.

Ok maar sondig van geaardheid, want al lyk hy so oulik en vreedsaam -- hy wil nie graag gepla word nie en het al meer as een mens lelik seergemaak met daai kloue en skerp tande.

O ja, en..... wanneer val ‘n koala uit ‘n boom uit?
As hy dood is.

Ou gesegdes en nuwe gedoentes

My ou moederma het vele gesegdes gehad; en verder kon mens jou altyd verlekker as sy die keer aan’t storie vertelle geraak het. Een van die uitdrukkings wat sy so geselliglik kon gebruik as sy verbaas was oor iets, was om te sê… "Nou toooeeeee nou."

Met die "nou" op 'n kort middel C, die "toooeeeee" op E en dan val die tweede "nou" weer af tot op 'n stabiele middel C.

Wel, vandag kan ek ook sê: "Nou toooeeeee nou...."

Gisteraand kom Vennoot naamlik tuis met die aankondiging dat hy nou finaal -- ná lank se dink en weer dink --- besluit het om einde vandeesmaand af te tree.

Ha -- ek het nog nooit probleme gehad om my in enige van my lewensrolle tuis te voel nie, maar.... AFGETREDENE??? Waarvoor staan dit in elk geval?

"AF" (nie op nie, wat gewoonlik darem op positiewe vordering dui), en TREDENE -- "tree" om te beweeg = beweeg af....nader na grondvlak toe....en dieper??!!

Toemaar, toemaar, die tong-in-die-kies-kabouter het my aangepor om te skerts (ek het vroeër van die ditse ou 'duiweltjie' en datse ou 'duiweltjie' gepraat, maar aikona, nie meer nie. Daar is geen manier waarop mens sagkens van die duiwel en sy trawante kan praat nie. "Kabouter" is ook nie suiwer nie, glo vir my, maar kom ons laat die donkere karakters nou maar vereers daar.)

En ook hoor, ek is darem nie totaal gekant teen "afgetredene" wees nie, hoewel ek glo dit sal sekere (en hoe!~) aanpassings verg.

Het jarre lank al vir Vennoot gewaarsku ek sal nie met 'n pottekyker --- dis nou deksels kom oplig in die kombuis en kom vra "Wat kook jy vanaand"-se-styl, kan klaarkom nie.

Was ook nog altyd baie onafhanklik oor die rigtings wat ek ry of loop of nie ry en loop nie, en sommer net sit as ek nie wil loop nie, en nou kan ek dit nie meer ongemerk of sonder verduideliking doen nie....aanpassing se miesies, ek bedoel moses....

HA!! Het nou net die oplossing gevind.

"Nou toooeeeee nou" -- en nou sal julle my moet verskoon....ek moet vir Geliefde loop inskryf vir 'n kookkursus....

Tatta, hoor....

Mag Redding volg op redding

As jy ‘n vierjarige uit ‘n gelukkige gesin is waar mamma saans met beddtyd vir jou feëverhale lees, en jy dan saam met pappa ‘n wonderbare noodlanding van ‘n vliegtuig op ‘n rivier beleef, glo jy die vliegtuig het in ‘n boot verander!

As jy grootgeword het met ‘n lewe van misbruik, drank, losbandigheid en wetsoortreding -- en kies om jouself laterjare daarin te verstrengel -- en die strop trek al nouer om jou nek, dan klim jy in jou kar en gaan jaag oor ‘n krans.

Of altans, jy probeer.

Dis wat Daniel Lyons (34) voorlaasweek hier in Colorado probeer doen het. Maar toe laat die Here dit nie werk nie.

Lyons se Volkswagen het 120 vt. (37 m) ver oor die kransrand gevlieg voordat dit aan ‘n rotspunt vasgehaak en wiegend bly hang het. Sou hy ‘n meter hoër verbygetrek het, dan het hy 300 vt (91 m) geval en verbryseld onder in die kloof te lande gekom.


Glo ons dat ons ons dade en die gevolge daarvan altyd kan deurgrond en begryp? Nou waarom het Daniel Lyons nie hier die deur van sy Volkswagen oopgemaak en uitgespring nie? Want hy het tog immers gekom om ‘n einde aan sy lewe te maak? Wat het hom gekeer?

Maar nee, hy het in doodsangs 911 op sy selfoon gebel. Twee ure later is die voertuig, met hom nog steeds binne-in, van die rots afgelig met behulp van toue en die katrolstelsel van ‘n 260-ton hyskraan.
Mag Daniel Lyons tog besef waarom hy ‘n wonderbare tweede kans gegee is.

Aan die hand van 'n pappa

O, dat ek tog in lewens- en sterwenskrisisse met oorgawe en vertroue mag vashou aan die hand van my liefdevolle Vader….

Vierjarige dogtertjie aan haar pappa, toe sy ná die noodlanding van die vliegtuig op die Hudsonrivier, saam met hom op die vlerk moet uitstap:

“Kyk, Pappa, die vliegtuig het in ‘n boot verander!”
~~~
Heidelbergse Kategismus-vraag:

"Wat is my grootste troos in lewe en in sterwe?"
"Dat ek in lewe en in sterwe, nie aan myself nie, maar aan my getroue Saligmaker, Jesus Christus toebehoort."