Sunday, May 2, 2010

Weswaarts (3) -- Gleanings

Laasmaand se ry Kalifornië toe, was eintlik om ‘n week se vrywilligerwerk by ‘n YWAM-basis (Youth With A Mission) te gaan doen.

Gleanings for the Hungry is ‘n merkwaardige plek.


Vyf-en-twintig jaar gelede het die Here vir Wally en Norma Wenge die droom gegee om ‘n Josef-bediening in Thailand te begin (dit wil sê, om kos aan die hongeres te verskaf.) Hulle het onthou van al die vrugte wat in die vrugbare San Joaquin Vallei in Kalifornië verlore gaan – en só is Gleanings gebore. (“Gleanings” = oorskot. In die Bybel het Rut koringare – die oorskiet – op Boas se land “geglean.”)


Uitskot vrugte (perskes en nartjies wat nie bemarkbaar is nie omdat dit te klein is, of die vel nie goed lyk nie), word deur vrugteboere aan Gleanings geskenk, waar dit in die somermaande gewas en gedroog word vir verspreiding.


Van oorskotgroente word in die afseisoen, soppoeier gemaak. In 2009 is 27 miljoen porsies sop versend!

En AL die werk word deur vrywilligers vanoor die hele land gedoen onder leiding van die YWAM-personeel, wat nie ‘n salaris verdien nie, maar deur hul gemeentes, familie en vriende onderhou word.


Die personeel se beskeie behuising (alles word deur die vrywilligers in stand gehou). In ons week het 'n span van drie óú omies byvoorbeeld die slotte en knippe van al die deure en vensters nagegaan.


Nie sommer net nog 'n tannie aan't vroetel in haar tuintjie nie -- hierdie is die produk van vrywilligerwerk waarvan sy maar een is, met die tye saam -- (ek het haar bekruip en sy weet nie eens die foto is geneem nie.)



Drie etenstye en twee "pouses" in die eetsaal, en aan die einde van die week is jy lekker opgepoffer en baie ronder as toe jy die eerste keer deur die hek gery het!


Saans ná ete is daar bordspeletjies gespeel. Wat gee jou die idee dat Arlene (oorkant die tafel met die blou bloes), 'n "juffrou" was?! Ginny met die gestreepte hemp, is 84, maar nog hups en aan die gang. Sy was een van die kwiltwerkers wat daardie week 13 kwilts help maak het om saam met die kosbesendings uit te stuur.


'n Klein deeltjie van die emmers waarin die gedroogde somervrugte versend sal word. Elke ene is 'n skenking van boere in die vallei en elke liewe ene en sy deksel moet gewas en alle etikette verwyder word voor gebruik. (Gelukkig is daar droërs vir die goed!)


Dennis aan die werk om die houtpalette wat gekraak en gebreek is, reg te kry vir die somerbesending van vrugte wat daarop gedroog sal word. Dis hier waar ek my vuurdoop gekry het in die hantering van "power tool"-gebruik. Aanvanklik bietjie skeef geboor en geskaaf (veral die kere wat ek my oë toegeknyp het met die gebruik van die "staple gun"!)


'n Badkamer is feitlik heeltemal klaar gerenoveer deur hierdie ou en sy flukse kollega.



Onder:

Dié oompie was my held. Drie-en-tagtig jaar oud, maar die gewilligheid en dierbaarheid vanself; en hier in die sopverpakkingskuur het hy ure op sy voete gestaan en werk. (Baie stowwerige vanweë die fyn soppoeier, vandaar die masker.)


'n Nuwe span werkers (skoolkinders van naby Los Angeles ) wat vir 'n dag lank kom help het, word touwysgemaak in die sopskuur.



Dis rugbreekwerk om die sopmengsel uit die "bin" te skep en beker-vir-beker (die tannie regs voor) in sakkies gegooi te kry. (Ek weet -- ek het ook gedoen.)



Woensdag:

Grróóót opwinding toe twee vragmotors inkom om te kom laai aan die vrag na Kambodja.


Die vragmotorbestuurders. Hulle het seker ook nie geweet wat hulle getref het nie, toe daar eers vir hulle gebid en gesing is! Die een het gesê hy weet nie veel van die Christelike geloof af nie; die ander ene het gesê sy vrou is 'n Christen en hy is "amper ene."



Die vol vrag aan die regterkant: 'n kwartmiljoen doller werd! Dit was wonderlik om hier te staan en saam met die hele groep vir die Here dankie te sê vir Sy voorsiening en genade, en te bid dat Hy sal beskik dat die kos veilig die regte bestemming sal bereik. In al die jare het daar nog net één vrag weggeraak! (Dis algemeen bekend dat skeepsvrag wêreldwyd "wegraak" en niemand weet glo wat daarvan geword het nie. Ook dat korrupte doeane/regeringsamptenare beslag lê op inkomende besendings -- nie net van sendingorganisasies nie -- en dan vir hul eie gewin verkoop.)


So lyk iemand wat uitbundig bly is oor die Here se goedheid! (Anne is 'n velkankerlyer, vandaar die handskoene. Hier staan sy nog met haar sopskuur-voorskoot aan.)


Die name van die 40 lande waarheen Gleanings kos stuur. Die versendingskoste word gedra deur die sendingorganisasies wat dit in ontvangs neem en dan versprei. Gleanings maak geen sent nie, en al vereiste is dat die evangelie verkondig sal word met elke kospakkie wat uitgedeel word.


Dit was ' n onoortreflike week so saam met ons "Here-familie"!!

Wednesday, April 28, 2010

Stilhou-tyd vir ‘n ponie(tjie)

(Ek vra om verskoning vir elke onderstreepte en vetgedrukte woord -- dissie ekkie, dis SY, hierrie merrie van 'n neukenaar van my.)

Maar om tot by die punt te kom:


Toe ek vanoggend hierdie berig sien, toe kon ek darem nie net weste toe aanhou, sonder om hierby stil te staan nie.

Is dit nie eenvoudig die wonderlikste klein ding nie?! Genaamd Einstein, is hierdie 5-dag oue klein pinto-hingsie die wêreld se kleinste perdjie.. Gewig: 2.7 kg. Hoogte: 35.5 cm (14”). Hy is tuis op ‘n plaas vir miniatuur perde in New Hampshire, aan die ooskus.


Mens mag wel dink dat hy klein is omdat hy nog so jonk is, maar normaalweg is pasgebore perdjies darem heelwat groter as dit (ek dink selfs stadsjapies sal dit toegee….). Klein Einstein hou ook die rekord vir die kleinste perdjie by geboorte.



Einsteintjie vertoon geen dwerg-eiensskappe nie, soos wel die geval is met die vorige wêreldrekordhouer, Thumbelina, 44.5 cm (17.5 duim). Die arme Thumbelina (hieronder), moes beenstutte dra omdat haar lyf en kop uit verhouding met haar bene was. Sy het ook nie die gemiddelde 35-jarige perde-ouderdom gehaal nie, maar het op 17 haar laaste perdeasem uitgeblaas.



Maar hierdie popspeelding hieronder het sowaar self iets om op trots te wees. Sy is gebore kort voor Kersfees 2008 in Victoria, Australië en was ‘n hele 15 duim hoog! (Van ‘n ander ras as Einstein, het sy teen hierdie tyd waarskynlik al haar geskatte hoogte van 61 cm (24”), gehaal.)


En soos dit 'n klein ou meisietjie betaam, is sy beslis die mooiste van hulle almal.




Tuesday, April 27, 2010

Weswaarts (2) -- Klip- en grondstories

Hierdie verskillende formasies en kleure gesien, binne een dag se ry!



Kleurepalet: agterste is sneeuberge, dan blouberge, rooiberge en voor grys, bruin en groen!



Voutjiesberg

Vir der myle het ons verby, wat soos interessante gruisgroewe gelyk het, gery. Maar niks was mensgemaak nie.



Kannone op 'n ry.



Sunday, April 25, 2010

Weswaarts (1)

Die eerste nag slaap ons by Moab, suid-Utah.


Sedert die eerste Westerns in hierdie deel van die land, doer rondom 1920 geskiet is, is dit nie snaaks om voortdurend filmspanne in die gebied rondom Moab raak te loop nie. Moab staan dan ook bekend as Hollywood Oos. Geleë in 'n vrugbare vallei (vir wat dit in Utah beteken!) en ingesluit deur sandsteen rotswande.

Net soos die Israeliete vanouds by Moab, het die Mormone wat in die 1800's hier deurgetrek het na hul "beloofde land", verras gestaan oor die groen eiland in die middel van die uitgestrekte woestyn -- vandaar die naam.


Moab is naby twee nasionale parke geleë, en hierdie ou rof-en-trommel dorpie lok busvragte vol toeriste, asook bergfietsryers vanoor die hele wêreld.

(Wáárom my neukenaar besluit het om die bostaande te verswart en te onderstreep, sal ek nóóit weet nie...)

Rondgery in Canyonlands Nasionale Park (duidelik ‘n nefie van die Grand Canyon….)


Twee vreemdes pas toe mooi in my prentjie'n rukkie later, toe die mistigheid gelig het.



Koerantklip (Newspaper Rock) -- aangrypend om te weet jy staan by petrogliewe wat dateer vanuit die tyd wat Jesus op aarde was! Verskillende stamme het oor die eeue heen hul nalatenskap hier kom "beteken".



Mens moet bietjie onthou hierdie is nie graffiti nie -- die verskynsel om te vloek, bestaan nie in die Indiaanse kultuur nie.


Hoera vir Belofte (karrewaentjie) en Stoffel (ons motorregistrasie is STF)! En ag dankie tog, ek was nie een van die twee Roomse ontdekkingsreisiger-priesters wat deur Utah hoef te gereis het, dieselfde jaar as wat die Declaration of Independance (1776) geteken is.

Sunday, April 18, 2010

In memoriam oor die wêreld -- maar net kortstondig

Terug van ‘n heuglike, vredige en vreugdevolle vakansie. (Suiwer genade ervaar!)

Ek was nie weg uit die wêreld uit nie, maar ag, te heerlik – vir drie weke lank tog nie werklik deel daarvan nie.


Tot nou weer. Toe ek die nuus lees.


* Die Poolse president en 95 ander kom om in ‘n vliegramp

* Vier Duitse soldate sterf in Afghanistan

* Griekeland wankel op die rand van ‘n ekonomiese ineenstorting

* Bloedige opstand in Kyrgyzstan -- 75 dood

* 122 Sterf in ‘n storm in Indië

Terroriste vermoor 20 mense in Myanmar (Burma)

* Vier Spaanse soldate sterf in ‘n helikopter ongeluk

* Papua Guineë is pas getref deur ‘n aardbewing van 6.3 op die Richterskaal


En in ons plaaslike koerant, talle berigte oor die seksuele misbruik van kinders in Denver.


Dan praat ek nie eens van die neerdrukkende gemoedslas wat mens saamdra oor wat in Ouland aan die gang is nie…..


Ek hoor al hoe my ou Ma kopskuddend en op haar tipiese manier sou gesê het: “Die wind waai vandag weer koud van die garsland af.” Ja Moederma, die wind waai koud, baie koud oor hierdie kind van jou.


Kyk ek na die wêreld, dan wil ek sommer partykeer weghardloop dat ek klein word, na wie-weet-waar.


Want dis moord, verkragting, korrupsie en geweld in Ouland. Geloofsvervolging in ‘n derde van die wêreld. Afgodsdiens deur meeste mense, en verraad deur die regering, ook in hierdie land. As ek na die lewe rondom my kyk, sien ek pyn, krisisse, wanhoop, verwarring.


Maar weghardloop, dié kan ek nie.


Bowendien, my weet, my dink en my onthou, gaan saam met my -- waarheen ek ookal sal wil hardloop!


Moet ek dan net sit en bewe van die koue? Dit kan tog nie. Dis mos nie waarvoor die lewe daar is, of ek geskape is nie?


Weer Moederma se woorde: Opkyk! Boontoe-kyk!


Ja -- na God-toe kyk. DIT is al wat oorbly, of ek dit nou wil weet of nie.


Maar ek WIL dit weet. Ek wil dit WEET.


Om dit nooit te vergeet nie.


"Jahweh is goed, ‘n toevlug in die dag van benoudheid, en Hy ken die wat by Hom skuil." (Nah 1:7)